سطوح یادگیری سازمانی

سطوح یادگیری سازمانی

سطوح یادگیری سازمانی

سطوح یادگیری سازمانی

 

برخی سازمان‌ها ممکن است در دستیابی به یادگیری مؤثر در بعضی سطوح نسبت به سطوح دیگر بهتر عمل کنند. به طور کلی یاد گیری سازمانی در چهار سطح رخ می دهد(مشایخی و عسکری نژاد، 1389):

 

2-2-9-1- یادگیری فردی

 

این امر همیشه مورد توجه بوده است که کارکنان نیاز به یادگیری فردی دارند. ممکن است برای یک فرد لازم باشد مهارت جدیدی کسب کند یا فرآیندهای جدیدی را درک نماید. بسیاری از سازمان‌ها برای پاسخگویی به نیازهای آموزشی و شکوفایی فردی، به خوبی مجهز شده اند؛ چرا که این  پاسخگویی از طریق آموزش‌های سنتی و مربی – محوری یا با استفاده از روش‌های چند رسانه ای و یا آموزش‌های آزاد و از راه دور صورت می گیرد. یادگیری فردی مورد نیاز است زیرا افراد، واحدهای تشکیل دهنده سازمان هستند و یا همانطور که پیترسنگه بیان داشته یادگیری سازمانی تنها از طریق یادگیری فردی روی می دهد. عواملی که می توانند در یادگیری فردی سازمان اثر داشته باشند شامل(مشایخی و عسکری نژاد، 1389):

  • مشارکت فردی وگروهی برای یادگیری؛
  • تمرکز فرد روی یادگیری (یادگیری باید کاربرد سریع در شغل داشته باشد)؛
  • تکنیک‌های آسان کننده یادگیری؛
  • برنامه توسعه فردی؛
  • فرصت‌های قابل دسترس برای پیشرفت حرفه ای؛
  • ارتباط یادگیری فردی به یادگیری سازمانی به روش ساختاری و روشن.

 

2-2-9-2- یادگیری تیمی و گروهی

 

در حالی که ممکن است کارکنان به عنوان افراد، نیازهای یادگیری فردی داشته باشند، ولی به عنوان عضو گروه کاری نیاز به یادگیری تیمی دارند. یادگیری تیمی به این معنی می باشد که تیم‌های کاری باید قادر به فکر کردن و به وجود آوردن یادگیری باشند. آنها باید یاد بگیرند چگونه به یادگیری بهتری دست یابند. یک سیستم موفق یادگیری تیمی تضمین می کند که تیم تجربیات خود را با دیگر گروه‌ها در سازمان تقسیم می کند. یادگیری تیمی بسیار کامل تر اتفاق می افتد اگر تیم‌ها برای یادگیری در سازمان تشویق شوند(مشایخی و عسکری نژاد، 1389).

مطلب مرتبط :   مفهوم تأمین اجتماعی

 

2-2-9-3- یادگیری فرابخشی

 

سطح سوم یادگیری، مجموع نیازهای پیچیده یادگیری در سطح بخش‌ها یا واحدها است. پیشرفت در فن آوری اطلاعات به دلیل افزایش شدید ذخیره سازی، پردازش و امکان بازیابی اطلاعات، گروه‌ها و واحدها را به هم نزدیک کرده است. یادگیری برای کار کردن با هم، درک همدیگر و کار کردن در چهارچوب یک دورنمای مشترک در واحدهای مختلف سازمان توسط یک گروه ، سطح مهمی از یادگیری برای بسیاری از سازمان‌ها است(مشایخی و عسکری نژاد، 1389).

 

2-2-9-4- یادگیری سازمانی

 

در سطح سازمانی، می­توان یک مدل 4 سطحی را در جهت توسعه سطوح بالاتر دانش و مهارت ارائه کرد(اسکیرم[1]، 2003به نقل از نکوئی مقدم و بهشتی فر، 1386):

  • سطح 1- یادگیری حقایق، دانش، فرآیند‌ها و رویدادها. تقاضا برای شناخت موقعیت‌هایی که تغییرات جزئی هستند.
  • سطح 2- یادگیری مهارت‌های شغلی جدید که قابل انتقال به سایر موقعیت‌ها هستند. تقاضا برای موقعیت‌های جدید جایی که پاسخگویی به تغییر نیاز است.
  • سطح 3- یادگیری برای تطبیق. درخواست موقعیت‌های پویا و درس گرفتن از موفّقیت‌ها و شکست‌ها که یک روش یادگیری محسوب می شود.
  • سطح 4- یادگیری برای یادگرفتن. این نوع یادگیری مربوط به خلاقیت، نوآوری و طرّاحی آینده است. در این سطح، فرضیه‌ها چالش برانگیز می شوند و دانش تدوین می شود.

 

به علاوه، این مدل (یا انطباق با آن) می تواند در سه سطح به کار رود، برای یادگیری افراد، تیم‌ها و سازمان‌ها. سازمان‌هایی که به سطح چهارم یادگیری می رسند نه تنها سازمان بلکه صنعت را نیز متحول می کنند (اسکیرم، 2003به نقل از نکوئی مقدم و بهشتی فر، 1386).

مطلب مرتبط :   رضایت شغلی کارکنان؛ کلید طلایی رضایت مشتریان

[1] Skyrme

92

دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

No description. Please update your profile.

~~||~~Comments Are Closed~~||~~