استفاده از اینترنت و دسترسی به اطلاعات

Abstract data background.

بنابراین با عنایت به موارد فوق ، بیمه صنعتی است که تجارت الکترونیکی تأثیر مهمی بر روی آنها خواهد گذاشت . گسترش استفاده از تجارت الکترونیکی ، این صنعت را وادار می سازد تا از این تکنولوژی جدید استقبال کنند ، زیرا این صنایع مجبور هستند خود را با پیشرفتهای تکنولوژیکی و اطلاعاتی محیط اطراف خود تطبیق دهند . تجارت الکترونیکی همانند دیگر خدمات مالی مبتنی بر اینترنت خصوصاً در آمریکای شمالی و اروپای غربی در حال ورود به صنعت بیمه است .
یک معامله بیمه نیاز به حجم زیاد انتقال اطلاعات دو طرفه بین بیمه گران و کارگزاران بیمه در تجارت بنگاه با بنگاه دارد .
Widget not in any sidebars

یکی از عوامل اصلی در رشد تجارت الکترونیکی کارایی ظاهری آن است . شرکتهای تجاری با متصل شدن به اینترنت می توانند با هزینه بسیار پایین با مشتریان و ارائه کنندگان مواد اولیه خود ارتباط برقرار کنند . ارتباطات از راه دور با هزینه بسیار پایینی صورت می گیرد و برقراری ارتباط با سرعت بالا و با استفاده از اینترنت باعث کاهش هزینه ها می شود . سرمایه گذاری در تکنولوژیهای پیشرفته ارتباطی حتی برای شرکتهای کوچک نیز مفید می باشد . شرکت مشاوره ای بوزآلن و همیلتون عقیده دارد بیمه گرانی که از طریق اینترنت به فروش بیمه می پردازند ، هزینه های خود را 60 تا 70 درصد نسبت به بیمه گرانی که به طریق سنتی عمل می نمایند کاهش می دهند . این کارایی در کاهش هزینه در اصل بوسیله کاهش هزینه های فروش ، کاهش هزینه های ارائه خدمات به مشتری و جمع آوری و دسترسی به اطلاعات ارزانتر و مفیدتر در مورد مشتریان صورت می پذیرد .
گفتار دوم : چالشهای حقوقی بیمه الکترونیکی
فرصتهای مرتبط با بیمه در تمام بخشهای بازار برخط وجود دارد . مشتریان فعلی که شامل مالکین و صاحبان مراکز خرید بیمه ، سایت های بنگاه به مشتری ، بنگاه به بنگاه ، مبادلات مبتنی بر وب و سایت های غیر بیمه ای می شوند ، همگی خواهان ارائه خدمات بیمه ای خاص می باشند . در ایالات متحده پس از تصویب قانون امضاهای الکترونیکی در تجارت ملی و جهانی در سال 2000 میلادی از سوی بیل کلینتون ( قانون امضاهای الکترونیکی فدرال ) اکنون بسیاری از مشتریان خواهان کمک و همکاری در برنامه های سازمان یافته ای می باشند که خدمات online لیست قیمتها تا خسارات را ارائه می نماید . موضوعات مربوط به کمک به بیمه گران و واسطه ها برای نیل یه کارامدی کامل و بدون نقص در کسب و کارهای online اغلب پیچیده بوده و دستور العملهای قضایی ارائه شده و قوانین و مقررات نیز غالبا مبهم و نامفهوم هستند .
الف : مسائل حقوقی بیمه الکترونیک در ایالات متحده
عمده مسائل حقوقی مربوط به بیمه الکترونیکی در ایالات متحده مسائل مربوط به تبلیغات ، مسائل مربوط به مجوز ، نمایندگی و فعالیت خارجیان می باشد .
تمام ایالتهای آمریکا جستجوی مشتری بیمه را ممنوع و قدغن ساخته اند ، چه این کار توسط خود شرکت بیمه انجام گیرد و یا توسط نماینده یک شرکت بیمه که در ایالت مربوطه دارای مجوز باشد . همچنین هر ایالت خود دارای قوانینی است که افراد را ملزم می نماید با عناوینی چون « نمایندگی های بیمه » ، « کارگزاران بیمه » ، و یا « ارائه کنندگان بیمه » در ایالتی که به آنها مجوز داده شده است ، فعالیت نمایند و هر ایالت محدودیتهای خاصی را بر چگونگی انجام تجارت از سوی کارگزار وضع نموده است . مشارکت کنندگان در بیمه اینترنتی با چندین چالش مقرراتی بیمه روبرو می گردند که برای این رسانه خاص منحصر به فرد است . با استفاده از رسانه های ارتباطی سنتی و معمول مانند روزنامه ، رادیو و تلویزیون ، بیمه گران و واسطه ها تا حدی قادرند پیام خود را به خریداران بالقوه برسانند . در تجارت اینترنتی ، هر کسی قادر به دسترسی به اطلاعات بازاریابی و یا تبلیغاتی می باشد ، لذا چنین فرض می شود که موضوعاتی از قبیل جستجوی غیر قانونی مشتری و تبلیغات خلاف قانون ، برای بیمه گران و نمایندگی های دارای وب سایتهای بیمه ( و خصوصاً برای بیمه گران و ارائه کنندگانی که دارای مجوزی که در تمام ایالات معتبر باشد ، نیستند و همچنین بیمه گرانی که اصلا مجوزی ندارند ) دارای اهمیتی خاص باشد ، اگر چه بعضی از ایالات نسبت به بعضی از بیمه گران و یا نمایندگی هایی که وب سایتهایی در اختیار دارند ، دیدگاهی رسمی اختیار نموده اند ، اما چنین به نظر می رسد که اکثر قانونگذاران بیمه ، به سایت اینترنتی به عنوان جایگزینی کارآمد برای تبلیغات چاپی و ارتباطات تلفنی و نمابر می نگرند .
از لحاظ مسائل مربوط به مجوز نیز ، میزان تلاش و کوششی که ممکن است قانونگذاران بیمه ایالتی برای قانونمند نمودن وب سایتهای اینترنتی و معملات بیمه ای online از خود به خرج دهند ، بطور گسترده ای بستگی به ماهیت وب سایت و جایگاه شخصی که وب سایت را ایجاد کرده و از آن محافظت می نماید دارد .
اگر چه دیوانعالی ایالات متحده از این بحث حمایت می نماید که ایالتها برای قانونمند کردن فعالیتهای بیمه ای که تماما خارج از مرزهای آنان صورت می گیرد ، فاقد صلاحیت قضایی می باشند ، اما صورت گرفتن بخش نا چیزی از فعالیت در درون ایالت ، برای اثبات صلاحیت قانونی ایالتی که مشتریان در آنجا اقامت دارند کافی می باشد .
سوالی که اینجا مطرح می شود این است که آیا داشتن مجوز برای نمایندگیها نیز الزامی است یا خیر ؟
علیرغم اینکه تعاریف صورت گرفته از سوی ایالات مختلف از موضوع « کارها و فعالیتهای نیازمند به مجوز » یکسان نمی باشد ، ام
ا در نهایت تعریف هر ایالت از این موضوع ، به چند مفهوم اساسی و کلیدی منتهی می گردد . به عبارت دیگر تمامی این تعاریف حول محور تعامل با جامعه برای جلب مشتری و فروش بیمه دور می زند . اگر چه ممکن است اقدامات اداری خاصی از سوی افراد فاقد مجوز انجام گیرد ، اما جلب مشتری بیمه ، انعقاد پوشش و جمع آوری حق بیمه ، از جمله فعالیتهایی هستند که عموماً در حیطه صلاحیت قضایی هر ایالت قرار می گیرند . لذا بیمه گریها و نمایندگان بیمه ، باید نسبت به این مساله توجه کافی مبذول دارند که آیا افراد دارای مجوز لازم ، ارتباطی با افرادی که در جستجوی اطلاعات از طریق وب سایت هستند دارند یا نه ؟
در مورد بیمه گران خارجی نیز ، اگرچه در ایالات متحده معافیتهایی در مورد قوانین انجام تجارت بیمه وجود دارد ، اما این معافیت ها نه جهانی بوده و نه جامع و کامل می باشند و خریداران ، کارگزاران یا بیمه گران و گاهی هر سه ، باید شرایط خاصی را برآورده سازند . اهداف معافیت ها در ایالتهای مختلف با یکدیگر فرق دارند . فلسفه قانونگذاری و نظارتی موجود در زیربنای معافیت های مرتبط با بیمه با این ایده در تضاد است که بعضی در صنعت دارای چنین معافیت هایی بوده و برای بیمه گران ، آزادی تبلیغات و یا جذب مشتری فراهم آورند .
بطور کلی چهار عامل از سوی ایالتها و نائیک ( موسسه ملی حق العملکاران بیمه ) برای موضوعات قانونی تجارت الکترونیکی بیمه پیشنهاد شده است .
1 ـ مجوز : در دهم مارس 1997 ، ایالت ویرجینیا اقداماتی را که برای شروع درخواست های مجوز نمایندگی ایالتی در زمینه اینترنت در این ایالت کافی می باشد ، مشخص نمود . سند ویرجینیا بیان می دارد افرادی که چه خودشان و یا به نمایندگی از طرف یک بیمه گر ، تماسی تلفنی برقرار می سازند و یا تماسی تلفنی دریافت می نمایند و یا نمابری ارسال یا دریافت می نمایند یا از اینترنت استفاده می نمایند و … این افراد باید دقیقا در ویرجینیا تایید اعتبار شده باشند و از این ایالت مجوز گرفته باشند .
2 ـ تبلیغات : بسیاری از ایالتها دارای قوانینی می باشند که هر شکلی از تبلیغات را از سوی بیمه گران بدون مجوز ، در ایالت خود ممنوع می نمایند . بعلاوه بسیاری از ایالتها ، دارای قوانینی کاربردی در مورد چگونگی انجام تبلیغات می باشند که محتوا و مضمون تبلیغات بیمه را مشخص می سازد . تا حدی لازم است انجام تبلیغات ، واقعی و صادقانه باشد .
طبق قوانین بیمه ایالت ایووا « تمام اطلاعات منتشر شده در اینترنت که از بیمه ای خاص تبلیغ می نماید و یا هدف آنها کسب و کار بیمه می باشد ، در معرض قوانین و مقررات آیووا از جمله قوانین تبلیغات می باشند » در کنار این ایالت ، نیوهمپشایر و داکوتای جنوبی نیز چنین اقداماتی را صورت داده اند ، بطوری که استانداردهای تبلیغاتی این ایالتها ، تجارت اینترنتی بیمه را جهت داده و آن را هماهنگ می نماید .
3 ـ پیروی از بخشنامه شماره 31 سازمان بیمه نیویورک
در این بخشنامه چنین اظهار می گردد که « ما از آن زمانی که ممکن است تمام فرایند بیمه بطور الکترونیکی انجام گیرد زیاد دور نیستیم .»
این سازمان دستورالعملهای زیر را برای معاملات اینترنتی بیمه ارائه نمود :
آ ـ قانون بیمه نیویورک و همچنین تمامی قوانین و مقررات تفسیر شده در بخشنامه های صادره از سوی سازمان و سایر ایده های مشورتی اعلام شده ، باید رعایت گردد .
ب ـ این مساله که طرحهای قطعی بیمه نامه ، در نیویورک قابل دسترسی نمی باشد ، باید بطور واضح مشخص گردد .
ج : تمام اشکال بیمه اینترنتی و همچنین کاربردهای اینترنت برای بیمه ، در معرض الزامات و محدودیتهای مشابهی می باشند ( بعنوان مثال آنها باید تصویب و تأیید گردند ) .