بیمه های بازرگانی و بیمه های اجتماعی

بیمه های بازرگانی و بیمه های اجتماعی


Widget not in any sidebars

ریسک های پویا از تغییرات در شرایط اقتصادی، مانند تغییر در سطح قیمت ها، سلیقه مصرف کنندگان، تکنولوژی و … به وجود می آیند و ممکن است برخی افراد از آن زیان ببینند. این ریسک ها از آنجا که نتیجه تطبیق تخصیص نامناسب منابع هستند معمولاً در بلندمدت ممکن است جامعه را منتفع سازند. ریسک های ایستا در بردارنده خسارت های ناشی از تصادفات، آتش سوزی، سایر خطرهای طبیعی و اقدامات غیر عادی و اشتباهات انسانی هستند. خسارت های ایستا معمولاً متضمن از بین رفتن اموال و دارایی اند و منبع کسب منفعت برای جامعه نیستند.
ـ ریسک های عام و خاص
ریسک های بنیادی یا عام حاصل خساراتی است که اصل و نتایج آن عمومی و غیر فردی است. این ریسک ها گروهی بوده و برای بخشهای وسیعی از اقتصاد و جامعه حادث می شود و ممکن است علت آن حوادث طبیعی باشد. از آنجا که این ریسک ها به وسیله عواملی خارج از کنترل افراد بوجود می آیند، بنابراین فرد خاصی مسئول آن نیست و جامعه بایستی جبران آن را عهده دار شود. هر چند برخی ریسک های طبیعی مانند زلزله توسط بیمه های بازرگانی پوشش داده می شوند و برخی دیگر نظیر بیکاری توسط بیمه های اجتماعی مورد پوشش قرار می گیرد.
ریسک های خاص در حیطه مسئولیت افراد قرار می گیرد و ارتباطی با جامعه ندارد. افراد با پوشش بیمه ای با این ریسک ها و امثال آن مقابله می کنند.
ـ ریسک های تجاری و واقعی(خالص)
ریسک های تجاری (سوداگرانه) ریسک هایی هستند که در آنها امکان سود یا ضرر وجود دارد مانند انواع کار و کسب. در این موارد ممکن است فرد متحمل زیان شود لیکن احتمال بردن سود نیز برای وی وجود دارد. سرمایه گذار یا کارآفرینی که با چنین ریسکی روبرو می شود در فکر بردن سود است و مواجهه با این ریسک به دلیل تلاش وی برای کسب سود ایجاد شده است.
در مقابل ریسک های تجاری ریسک های واقعی و خالص قرار می گیرد که حاصل آن عدم ضرر و یا ضرر است. به عنوان مثال کسی که اتومبیلی خریده است ممکن است برای وی تصادفی پیش بیاید (ضرر) یا تصادفی اتفاق نیافتد (عدم ضرر).
بنابراین چنانچه در اثر وقوع حادثه ای کالایی آسیب ببیند و مالک آن متضرر شود، برای اینکه این کالا به حالت قبل از ایجاد خسارت باز گردد لازم است خسارتی پرداخت گردد و هزینه ای انجام شود.
این موارد از جمله ریسک هایی هستند که شرکت های بیمه تمایل زیادی برای پوشش آنها دارند. پوشش اصلی شرکت های بیمه روی ریسک های واقعی (خالص) است چون در اثر آنها به اموال مردم خسارت وارد می شود و آنها در تداوم زندگی دچار مشکل خواهند شد. اگر خسارت آنها جبران نشود تعادل زندگی آنان به هم خواهد خورد. در مورد خسارت هایی که به عنوان مثال در مورد اموالی نظیر خانه و اتومبیل اتفاق می افتد دید یکسانی در میان مردم وجود دارد و مقدار خسارت تقریباً مشخص است. لیکن در دنیای تجارت و برای سود حاصله از یک تجارت تفسیرهای شخصی و زیادی وجود دارد.
ـ ریسک های مطلوب و غیر مطلوب بیمه ای
ریسک های واقعی (خالص) و خاص ریسک های مطلوب بیمه ای هستند و ریسک های تجاری و بنیادی (عام) ریسک های مطلوب بیمه ای نیستند. هر چند ریسک های تجاری و عام نیز تا حدودی تحت پوشش بیمه قرار می گیرند.
ریسک های واقعی (خالص) به 4 گروه تقسیم می شوند:
– ریسک اشخاص
– ریسک اموال
– ریسک مسئولیت
– ریسک بدهی
بند دوم : خطرات قابل بیمه شدن
خطراتی که قابلیت بیمه شدن را دارند، عموماً از ویژگی های مشترک زیر برخوردارند:
1- پرشماری خطر
بسیاری از بیمه ها برای تک تک اعضاء طبقات وسیعی تدارک دیده می شود مثلاً بیمه اتومبیل در سال 2004، حدود 175 میلیون اتومبیل را پوشش می داد. وجود تعداد زیادی از موارد در معرض خطرهای مشابه، مزیتی تحت عنوان «قانون اعداد بزرگ» را برای بیمه گران به همراه دارد که مبنی بر آن است که با افزایش تعداد واحدهای در معرض خطر، نتایج واقعی نیز به طور فزاینده ای به نتایج پیش بینی شده، نزدیک می شوند.البته این معیار، استثنائاتی نیز دارد. به عنوان مثال بیمه شخص ثالث یک نمونه از تعداد بسیار زیاد واحدهای در معرض خطر مشابه است. با افزایش تعداد بیمه شدگان احتمال ضرر و ریسک بیمه نیز کاهش می یابد زیرا با استفاده از تشابه خطرها می توان خسارات را بین همه بیمه گذاران توزیع کرد.
2- تواتر خطرها
تناوب خطر به مفهوم آن است که خطر با شدت و ضعف مختلف در گذشته اتفاق افتاده و احتمال وقوع آن در آینده نیز وجود دارد.
برای آنکه خطرهای بیمه شده از نظر فنی قابل برآورد باشد باید بروز خسارت محتمل باشد و بروز حوادث نادر که با تحقیقات آماری نتوان احتمال وقوع و برآورد خسارت آن را پیش بینی کرد، برای بیمه گر مطلوب نیست. پس تناوب خطرها و امکان پیش بینی و احتمال بروز آن از نظر فنی، شرط اساسی عمل بیمه است.

مدیر سایت