[do_widget id=kl-erq-2]

3-24 نتیجه گیری……………………………………………………………………………………………………………………………
159
3-25 پیشنهادات …………………………………………………………………………………………………………………………….
160
منابع و مراجع …………………………………………………………………………………………………………………………
فصل اول
مقدمه
فصل اول
مقدمه
1-1 واکنش مانیخ
واکنش مانیخ از نوع واکنشهای افزایشی نوکلئوفیلی میباشد. محصول نهایی این واکنش بتا- آمینو کربونیل است که از تراکم یک آلدهید واکنشپذیر (اغلب فرمالدهید)، یک کتون و یک آمین نوع اول یا دوم ایجاد میشود. در این واکنش یک یون ایمینیوم که از تراکم یک فرمآلدهید با یک آمین بدست میآید، به عنوان الکترون دوست عمل کرده و میتواند مورد حمله انولاتها قرار بگیرد (شکل1-1(.
شکل 1-1 طرح کلی واکنش مانیخ
در این واکنش از آمونیاک یا آمینهای نوع اول یا دوم برای فعال کردن فرمآلدهید استفاده میشود، و آمینهای نوع سوم به دلیل اینکه فاقد هیدروژن میباشند، نمیتوانند تشکیل حدواسط ایمین بدهند، بنابراین برای انجام این واکنش مناسب نیستند. نوکلئوفیلهای که در این واکنش استفاده میشود باید دارای حداقل یک هیدروژن اسیدی روی کربن آلفای خود باشند، مانند ترکیبات کربونیلدار، نیتریلها، استیلنها، ترکیبات نیترو آلیفاتیک و ترکیبات α-آلکیل پیریدینها، همچنین ممکن است از گروههای فنیل فعال و هتروسیکلهای غنی از الکترون مانند فوران، تیول، تیوفن نیز به عنوان نوکلئوفیل در این واکنشها استفاده شود.
در سال 1912 کارل مانیخ اولین کسی بود که این واکنش را پایهگذاری کرد و به اهمیت زیاد آن پیبرد. درحال حاضر این واکنش بهنام خود این شیمیدان نامگذاری شده و یکی از مهمترین واکنشهای آلی در تشکیل پیوند کربن-کربن میباشد [1-4].
مکانیسم واکنش مانیخ از چند مرحله تشکیل شده است:
مرحله اول با تشکیل به یک یون ایمینیوم، از آمین و فرمالدهید شروع می شود.
مرحله دوم، یک ترکیب با گروه عاملی کربونیل (در این مورد یک کتون)، میتواند به فرم انولی توتومری شود.
در مرحله سوم انولات ایجاد شده به عنوان نوکلئوفیل عمل کرده و به یون ایمینیوم حمله میکند و تولید یک بتا-آمینوکربونیل میکند.
محصولات واکنش مانیخ به راحتی میتوانند به طیف گستردهای از مشتقات مفید و با ارزش تبدیل شوند [1] و به عنوان حد واسط در سنتزهای شیمیایی مورد استفاده قرار بگیرند [4,5] که در شکل 1-2 نشان داده شده است.
شکل 1-2 محصولات واکنش مانیخ
این محصولات طبق شکل 1-2 عبارتند از [2] :
1- پذیرندههای مایکل (حذف آمین NHR2)
2- آمینو الکلها (کاهش یا اکسایش ترکیبات آلی فلزی)
3- ترکیبات کربونیل عاملدار (جای گزین NR2 با نوکلئوفیل)
در نتیجه، واکنش مانیخ یک ابزار قدرتمند در مسیر سنتز بتا-دیکتونها و استرهای مختلف میباشد که این مواد میتوانند برای تهیه بسیاری از ترکیبات نیتروژندار و ترکیبات بیولوژیکی مهم مورد استفاده قرار بگیرند [8-6]. سابستریت آروماتیک آمینو الکیلدار شده واکنش مانیخ نیز از اهمیت قابل توجهی برای سنتز و اصلاح ترکیبات فعال بیولوژیکی برخوردار هستند. این نکته به خوبی آشکار شده است که مسیر واکنش، در واکنش مانیخ، به نوکلئوفیلی سابسترا و pH محیط بستگی دارد [9]. بنابراین واکنش مانیخ توجه بسیاری از شیمیدانها را به خاطر نقش حیاتی که در طیف گستردهای از برنامههای کاربردی، دارویی و صنعتی دارد به خود جلب کرده است [7].