تحقیق رایگان درمورد پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و عزت نفس و عملکرد تحصیلی


Widget not in any sidebars

جانسون ( 2003 ) مشخص کرد که نوجوانان بزهکار نه تنها عزت نفس پایین دارند بلکه از نظر اضطراب نیز نمره بالایی دارند.
کلی (1999 ) همبستگی مثبت بین بزهکاری و عزت نفس پایین گزارش کرده است. وی دریافت که رابطه مثبتی بین افزایش عزت نفس و کاهش بزهکاری مجدد در نوجوانان وجود دارد.
گیلگان (2007) در بررسی بر روی قاتلان دریافت که عزت نفس پایین مهم ترین عامل برای درگیری و خشونت است.
ریزنور و بوربا (2009 ) در مطالعه ای دریافتند که شرکت بزهکاران در دوره‌های آموزش، عزت نفس آنان را 40% تا 50 % افزایش و پرخاشگری فیزیکی، کلامی و همچنین رفتار‌های ضد اجتماعی را کاهش می دهد.
بامیستر و همکاران ( 2007 ) در تحقیقات خود ارتباط بین عزت نفس پایین و مشکلات رفتاری را اثبات رسانده اند. آنان دریافتند که نوجوانان دارای عزت نفس پایین اقدام به رفتار‌های پرخاشگرانه وبزهکارانه می کنند، همچنین فرگوسنو همکاران ( 2008، 2009 ) نیز دریافتند که رفتار‌های ضد اجتماعی همبستگی بالایی با عزت نفس پایین دارد.
دونلان و همکاران ( 2005 ) در یررسی رابطه بین عزت نفس پایین با پرخاشگری، رفتار‌های ضد اجتماعی و بزهکاری دریافتند که بین عزت نفس پایین و مشکلات برون سازی رفتاری رابطه بالایی وجود دارد و این موضوع در گروه‌های سنی، نژادی و جنسیتی مختلف مورد تاکید قرار گرفته است.
اوکنل ( 2010 ) عزت نفس را به عنوان وجه اشتراک جامعه شناسان، روانشناسان و جرم شناسان در رفتار بزهکارانه در نظر می گیرد. به عنوان نمونه می توان در نظریه رکس ( 2005 ) به این موضوع این گونه نگاه کرد: فردی که دارای عزت نفس بالا است می نواند در برابر تمایلات مربوط به جرایم خیابانی مقاومت کند، در حالی که در نظریه برچسب زنی، برچسب زدن به افراد منجر به آسیب دیدن تصویر از خود و عزت نفس می گردد که این امر به نوبه خود، رفتارهای بزهکارانه و ضد اجتماعی را افزایش می دهد.
به طور خلاصه می توانبه نتایج تحقیقاتی که توسط برخی کارشناسان به مانند کالدول، بیوتر، راس و سیلور اشاره کرد که رابطه بین بزهکاری و عزت نفس را تاکید کرده اند.
2-24-2- تحقیقات انجام شده در ایران:
تحقیق بیابانگرد (1370) تحت عنوان «بررسی میزان همبستگی عزت نفس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان» که بر روی 230 دانش آموز پسر شهر تهران انجام داد که میان عزت نفس و پیشرفت تحصیلی همبستگی مثبت و معناداری است، یعنی دانش آموزانی که از عزت نفس بالایی برخوردارند در مقایسه با آنانی که عزت نفس پائینی دارند از پیشرفت تحصیلی بهتری برخوردارند.
معتمدی (1373) به «بررسی و مقایسه عزت نفس دانش آموزان دختر و پسر ورزشکار و غیر ورزشکار دبیرستان‌های قوچان» پرداخت و دریافت که بین عزت نفس دانش آموزان پسر ورزشکار و دختر ورزشکار تفاوت معناداری وجود دارد و نیز بین عزت نفس دانش آموزان پسر غیسر ورزشکار و دختر ورزشکار تفاوت معناداری وجود دارد.
مدیری (1373) به «بررسی بین سبک ساناد، عزت نفس و وضعیت اجتماعی- اقتصادی با عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر سال سوم تجربی دبیرستان‌های اهواز به صورت جداگانه و ترکیبی» پرداخت و دریافت که بین عزت نفس و انگیزه پیشرفت، یک رابطه معناداری وجود دارد. در حالی که بین عزت نفس و جنسیت دانش آموزان دبیرستانی ارتباط معناداری وجود ندارد.
مطالعه برات وند (1376) به این نتیجه دست یافت که رابطه مثبتی بین پیشرفت تحصیلی و عزت نفس دانش آموزان وجود دارد و نیز معلوم شد ترکیبی از دو متغیر مقبولیت گروهی و عزت نفس قادر به تبیین میزان بیشتری از تغییرپذیری پیشرفت تحصیلی است.
پژوهش فتحی آشتیانی (1377) بر روی یک نمونه 1314 نفری از میان فراگیران مقطع متوسطه مراکز آموزشی شهر تهران، به این نتیجه دست یافت که خودپنداره با عزت نفس در ارتباط است، و این دو عامل تأثیر مثبتی بر افزایش سطح موفقیت تحصیلی دارند. او هم چنین دریافت یک رابطه منفی معنادار بین خودپنداره و عزت نفس با افسردگی وجود دارد که منجر به کاهش بازده تحصیلی می شود.
عبداللهی (1377) در مطالعه خود «بررسی رابطه هراس اجتماعی با عزت نفس و مقایسه عزت نفس در افراد مبتلا و عادی» بر روی دانش آموزان دبیرستان‌های دخترانه و پسرانه شش ناحیه مشهد نشان داد که هراس اجتماعی با عزت نفس همبستگی منفی معناداری دارد. هم چنین عزت نفس گروه مبتلا به هراس در مقایسه با گروه عادی به طور معناداری پائین تر است.
ولی بیگی (1378) به «بررسی رابطه عزت نفس با قضاوت اخلاقی دانش آموزان سال سوم دوره متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 78-77» پرداخت که نتایج آن نشان داد که بین عزت نفس و قضاوت اخلاقی ارتباط معناداری وجود ندارد.
وجدان پرست (1378) نشان داد که بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانشجویان مراکز تربیت معلم رابطه معناداری وجود دارد. در حالی که میان عزت نفس دانشجویان دختر و پسر مراکز تربیت معلم تفاوت معناداری مشاهده نشد. لیکن بین پیشرفت تحصیلی دانشجویان دختر و پسر مراکز تربیت معلم تفاوت معناداری است. بدین معنی که پیشرفت تحصیلی دانشجویان دختر از دانشجویان پسر بیشتر است. هم چنین بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانشجویان علوم پایه و علوم انسانی تفاوت معناداری مشاهده نشد.
میرعلی یاری (1379) دریافت که بین پیشرفت تحصیلی و عزت نفس ارتباط معناداری وجود دارد. این فرضیه هم که بین عزت نفس و جنسیت
با پیشرفت تحصیلی تفاوت معنادار وجود دارد، نیز با احتمال 99% تأیید شد.
اسماعیلی (1380) دریافت که عزت نفس دانش آموزانی که درس مهارت‌های زندگی را گذرانده بودند، بیشتر از کسانی بودند که این درس را نگذرانده بودند.
باقری (1381) دریافت که پس از اجرای آموزش مهارت‌های زندگی عزت نفس دانش آموزان افزایش یافته است.
مفتاح (1381) پی برد که بین عزت نفس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. او هم چنین دریافت از دو متغیر کمرویی و عزت نفس، عزت نفس توان پیش بینی پیشرفت تحصیلی را دارد و بین عزت نفس در دختران و پسران تفاوت معناداری وجود ندارد.
تحقیق ورودی (1383) نشان داد که آموزش مهارت‌های زندگی بر ابراز وجود، عزت نفس و مسئولیت‌پذیری تأثیر مثبت دارد.

Author: مدیر سایت