تحقیق رایگان درمورد کودکان و نوجوانان و اقدامات پیشگیرانه


Widget not in any sidebars

پیشگیری رشد مدار طیف دیگری از پیشگیری اجتماعی را تشکیل می دهد و قصد بهینه سازی موقعیت اجتماعی- تربیتی کودکانی که در معرض خطر هستند را دارد. ویژگی های این پیشگیری مداخله زود هنگام در محیط خانوادگی یا تحصیلی است.
تجزیه و تحلیل برنامه هایی که پیشگیری یا کاهش بزهکاری اطفال و جوانان را مدنظر دارند نشان داده که بهتر است همیشه قبل از بروز بزهکاری اقدام نمود. بنابراین، توجه به مادران نوجوان، با هدف سلامتی فرزندان، مؤثرتر از اقدام به هنگام بروز اولیه بزهکاری اوست.
هدف این برنامه ها آن است که دنیای سالمی برای فرزندان فراهم سازد و به والدین در انجام وظایفشان کمک نموده و خانواده و رابطه اش با اجتماع را تقویت کند. اقدامات زود هنگام و فشرده روی توسعه قابلیت های والدین و فرزندان متمرکز شده اند.
برخی فعالیت ها برای اطفال و کودکان در سنین پیش از مدرسه مؤثر واقع می شوند. این فعالیت ها معمولاً بازدید از محل سکونت بوسیله پرستاران و دیگر متخصصین برای تأیید حمایت از والدین، ارائه توصیه ها در خصوص سلامتی و توسعه مهارت های والدین در یک دوره زمانی حدااقل دو ساله را در بر می گیرند، زیرا حمایتی که در طول زمان انجام می شود از اهمیت زیادی برخوردار است.
والدین می توانند از پیشگیری رشد مدار انتظار کمک در تربیت کودکانشان را داشته باشند به ویژه در زمینه پاسخگویی به درخواست های آنها به شیوه ای متعادل و همچنین برقراری رابطه عاطفی و آموزشی، که به فرزندان این امکان را می دهد که هماهنگ با سایر کودکان رشد نمایند.
برای کودکان و نوجوانان در معرض خطر مؤثرترین روش ها تمرکز بر تقویت و توسعه قابلیت های اجتماعی آنها مانند: حل مشکلات، مقابله با استرس، افزایش رفتارهای جامعه محور، توسعه مهارت های احساسی مثل کنترل احساسات، عصبانیت و به طور کلی (هیجانات) و قابلیت های ادراکی مانند منطق انتقاد، مبارزه با نفوذها و توسعه توانمندی در تجزیه و تحلیل می باشد.
یکی از موضوعات اصلی که در پیشگیری رشدمدار از بزهکاری و اختلالات رفتاری به آن می پردازد موضوع پرخاشگری است. بسیاری از کارهای تحقیقاتی رفتارهایی نظیر گاز گرفتن وضربه زدن (که در 17 ماهگی می توان آن را بررسی نمود) و یا پرخاشگری در کودک، که از ابتدای سن راه رفتن قابل شناسایی است، را در برمی گیرد. کودکانی که به پرخاشگری خویش ادامه می دهند حدوداً تا سن 15 سالگی در آنها باقی می ماند و غالباً پسران جوان را شامل می شود. این دسته از کودکان به دلایل مختلف در معرض خطر بزهکاری بیشتری قرار دارند. این دسته از کودکان و نوجوانان برای کنترل خشونت کلامی و یا فیزیکی خود با مشکلات بسیاری مواجه اند و معمولاً توسط همسالان خود طرد می شوند. در این شرایط جوانانی که بیشتر پرخاشگری می کنند با افراد بزرگتر از خود رابطه برقرار نموده و یا با همسالان خود از طریق رفتارهای خشونت آمیز ارتباط برقرار می کنند.
فضا برای آموزش و مشارکت چنین نوجوانان و جوانانی مناسب نیست و موجب عقب افتادگی تحصیلی آنها می شود. بنابراین یکی از روش های مورد پذیرش واقع شدن این دسته از جوانان روی آوردن به سوی همسالانی است که دارای رفتار مشابه اند و بزهکاری را شیوه مناسبی برای ادامه زندگی می دانند. برنامه های مؤثری که هدف آنها رشد اجتماعی کودکان را تا 6 سالگی در خانواده آنها می داند، بازدید از محل سکونت کودکان را به عنوان یک عامل مؤثر برای کنترلرفتارهای اجتماعی، برقراری ارتباط و احترام به دیگران می داند. برنامه های مشخص شده برای کودکان 7 تا 12 سال، بیشتر قابلیت های اجتماعی و نقش قیمتی برای کودکان محروم را مد نظر می گیرند. همیشه در یک دورنمای رشدمدار، نوجوانان می توانند از برنامه هایی نظیر مسئولیت پذیری و کمک در کار و همچنینی اقداماتی برای جلوگیری از عقب افتادگی تحصیلی بهره مند شوند.(بلیسر، 1391)
2-14-4-5-پیشگیری دفاعی و پیشگیری آزادی بخش:
از پیشگیری دفاعی به عنوان پیشگیری از جرم از طریق ایجاد رعب و وحشت و طرد مجرم یاد شده است.در مقابل، پیشگیری آزادی بخش به اقداماتی اطلاق شده است که در جهت جذب و ادغام مجرم صورت می گیرد. مجرم از تبعات جرم آزاد و به این ترتیب، از دنیای جرم جدا می شود.(محمد نسل، 1387)
2-15- مراحل پیشگیری:
در جرم شناسی مراحل پیشگیری از جرم‌ها را به سه دسته اولیه ثانویه و ثالث تقسیم می‌کنند. این تقسیم بندی از علم پزشکی وارد جرم شناسی شده است و برای اولین بار جرم شناسان آمریکایی آن را ارائه داده اند.
2-15-1- پیشگیری اولیه(ابتدائی، نخستین):
مجموعه اقدام‌ها، سیاست‌ها و برنامه‌هایی است که سعی در تغییر و کنترل شاریط ایجاد جرم محیط فیزیکی و اجتماعی دارد تا با بهبود بخشیدن به شرایط زندگی اجتماعی از ارتکاب هر نوع جرمی توسط آحاد جامعه پیشگیری شود. در این مرحله تلاش‌ها بر این است که افراد جامعه به سوی ارتکاب جرم گرایش پیدا نکنند.(گل محمدی خامنه، 1387)بر همین اساس هدف پیشگیری اولیه کل جامعه است این نوع از پیشگیری تلاش دارد تا کل جامعه را در مقابل خطر بزهکاری و بزه دیدگی تقویت کند اقدامات مربوط به اصلاح شرایط محیط فیزیکی و محیط اجتماعی از اصلی ترین تدابیر پیشگیری اولیه به شمار می روند.(محمد نسل، 1387)
2-15-2- پیشگیری ثانویه(دومین):
پیشگیری ثانویه، مجموعه تدابیر و اقداماتی است که در مورد بزهکارن و بزه دیدگان بالقوه یعنی کسانی اعمال می شود که وضعیت خاص آنان آن‌ها را بیشتر از سایرین در معرض خطر بزهکاری
یا بزه دیدگی قرار می دهد، مانند تدابیر پیشگیرانه مربوط به کودکان مدرسه گریز، فرزندان افرادی که سابقه اعتیاد و یا مصرف مواد الکلی را دارند، یا افزایش سطح بهره مندی اقشار محروم و آسیب پذیر. در این نوع از پیشگیری شناخت عوامل خطر ساز جرم اهمیت فراوانی دارد.
2-15-3- پیشگیری ثالث(سومین):
اما پیشگیری ثالث به مجموعه تدابیر و اقداماتی اطلاق می شود که برای جلوگیری از تکرار بزهکاری یا بزه دیدگی در مورد بزهکاران یا بزه دیدگان سابق اعمال می شود.تدابیر پیشگیرانه ی مربوط به بازتوانی بزهکاران یا اشتغال و ساماندهی آنان در جامعه و همچنین اقدامات پیشگیرانه ی مربوط به پیشگیری از تکرار بزه دیدگی در جرم سرقت یا خشونت‌های خانوادگی، از نمونه‌های قابل ذکر در این مقوله می باشد.
فعالیت‌ها و اقدام‌های پیشگیرانه مراحل اولیه وثانویه در حیطه جرم شناسی پیشگیری است و فعالیت‌های مرحله سوم بیشتر در قلمروی جرم شناسی بالینی است.
2-16- تقسیم بندی انواع پیشگیری از نظر مکانیسم:
2-16-1- استفاده از سیستم عدالت کیفری:
پلیس، دادگاه‌ها، زندان‌ها و غیره برای بازداشتن مردم از ارتکاب جرم یا خارج ساختن آنان از چرخه جرم به نحوی عمل می کنند که جرایم بعدی را مرتکب نشوند.

Author: مدیر سایت