دانلود مقاله با موضوع خطبه غدیر و استنباط

Business growth and success concept with arrows pointing up as a symbol of rising successful development and businessman in background

[do_widget id=kl-erq-2]

از نکات جالب توجهی که می توان درباره ی شاعران غدیریه سرا گفت این است که خود امام هم جز شاعران غدیریه سرا است.حضرت علی(ع) به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر حسب ضرورت از فضایل خودش نقل می کرده در همین راستا روزی که عده ای از اصحاب رسول خدا دور هم جمع بودند و مناقب خود را می گفتند.امام بر آن ها وارد می شود و می پرسد در چه موضوعی حرف می زنید؟ اصحاب که افرادی مثل ابوبکر،زبیر،عمار،ابوذر و دیگران بودند گفتند که فضایل خود را که از رسول خدا شنیده ایم ذکر می کنیم.حضرت فرمودند:حالا به سخنان من گوش دهید واین اشعار را سرود:
لقد علم الاُناسُ باُنَّ سَهمی منَ الإسلامِ یَفضل کلَّ سَهم
وأحمد النبیُّ أخی وصِهری علیه الله صلّی وابنُ عمّی
وإنی قائدُ النّاسِ طُرّاً إلَی الإسلام من عربٍ و عُجمٍ
وقاتلُ کلِّ صندیدٍ و رئیسٍ و جبّار من الکفّار ضخمٍ
و فی القرآن ألزَمَهم ولایی وأوجب طاعَتی فرضاً بعَزم
کما هارونَ من موسی أخَوهُ کذاکَ أنا اُخوه و ذاک إسمی
لذاک أقامنی لَهم إماما وأخبرهم به بغدیر خُمُّ
فویلٌ ویلٌ ثم ویلٌ لِمَن یَلقی الالهَ غَدا بِظُلمی
و ویلٌ لِلّذی یَشقی سَفاها یریدُ عداوتی مِن غَیر جَرمی
(امام علی(ع) :1362ه.ش،41)
بعد از خواندن شعر نکته مهمی که باید به آن اذعان کرد اینست که خود امام هم از سخن«فمن کنت مولاه فهذا علی مولاه» پیامبر اینطور استنباط کرده که مولا یعنی امامی که اطاعتش مثل پیامبر بر همگان واجب است.
2-9-2- حسان بن ثابت:
اولین قصیده ای که درباره ی ماجرای غدیر سروده شده مربوط به حسان است که وی در روز غدیر خم در حضور همان کسانیکه خطبه غدیر را گوش کرده بودند شروع به سرودن قصیده غدیریه خود کرد و در حقیقت آنچه پیامبر از جانب خداوند بر مردم ابلاغ کرده بود را به شعر در آورد.در این جا از توضیحات بیشتر درباره ی شخصیت حسان بن ثابت و شعر غدیریه اش به خاطر شرح و توضیح آن در فصول بعدی خودداری می کنیم اما این را بدانیم که شعر حسان الگوی روشنی برای شاعران بعدی شد تا در طول چهارده قرن با هنر خود غدیر را حفظ کنند و آن را به نسل های بعد برسانند.
2-9-3- محمد بن عبدالله حمیری:
در الغدیر این چنین آمده است:عدیل و رفیق عمروعاص پسر قاضی عبدالله بن محمد حمیری است که به قول جهشیاری در کتاب«الوزراء و الکتاب» عبدالله دارای مقام قضاوت بوده است که به نقل از تاریخ محمد بن عبدالله حمیری شعرغدیریه خود را در نزد معاویه خواند و از او بدره زر گرفت.(امینی:1397ه ق،2/177) که بخشی از آن شعر را در ذیل می آوریم:
بحقِّ محمّد قولوا بحق فإنّ الإفکَ من شیم اللئام
أَبَعدَ محمد باَبی واُّمّّی رسول الله ذِی الشَّرف التهامی
أَلَیس علیُ أَفضل خَلقَ ربّی واَشرفُ عند تحصیلِ الاُنام
ولایهُ هی الایمانُ حقّاً فَذَرَنی من اُباطیلِ الکلام
(همان،2/177)