دانلود مقاله محاربه و افساد فی الارض و افساد فی الارض


Widget not in any sidebars

8 – محاربه و افساد فی الارض
فصل دوم:جرایم و مجازات های حدی
مبحث چهارم:سب النبی
ماده 1 – 224 :هر کس پیامبر بزرگوار اسلام(ص) را دشنام دهد یا قذف کند، سب النبی بوده و محکوم به حد قتل می شود.
تبصره – قذف یا دشنام به هر یک از ائمه معصومین و یا حضرت فاطمه زهرا(س) در حکم سب النبی(ص) است.
ماده 2 – 224 :در تحقّق سب معصومین قصد جدی شرط است.بنابراین هرگاه متّهم به سب ادعا نماید که اظهارات وی از روی اکراه یا غفلت یا سهو یا در حالت مستی یا غضب یا سبق لسان یا بدون توجه به معانی کلمات و یا نقل قول از دیگری بوده است یا اینکه اصلاً مقصود او سب نبوده، ساب محسوب نمی شود و ادعای او مسموع است.
مبحث پنجم:ارتداد، بدعت گذاری و سحر
ماده 1 – 225: مسلمانی که بطور صریح اظهار و اعلان کند که از دین اسلام خارج شده و کفر را اختیار نموده، مرتدّ است.
ماده2 – 225: در تحقّق ارتداد قصد جدی شرط است.بنابراین هرگاه متّهم به ارتداد ادعا نماید که اظهارات وی از روی اکراه یا غفلت یا سهو یا در حالت مستی یا غضب یا سبق لسان یا بدون توجه به معانی کلمات و یا نقل قول از دیگری بوده است یا اصل مقصود او چیز دیگری بوده، مرتدّ محسوب نمی شود و ادعای او مسموع است.
ماده 3 – 225: مرتدّ بر دو نوع است:فطری و ملی.
ماده 4 – 225 : مرتدّ فطری کسی است که حداقل یکی از والدین او در حال انعقاد نطفه مسلمان بوده و بعد از بلوغش اظهار اسلام کرده و سپس از اسلام خارج شود.
ماده 5 – 225 : مرتدّ ملی کسی است که والدین وی در حال انعقاد نطفه غیر مسلمان بوده و بعد از بلوغش به اسلام گرویده و سپس از اسلام خارج و به کفر برگردد.
ماده 6 – 225 : هرگاه کسی که حداقل یکی از والدین او در حال انعقاد نطفه مسلمان بوده و بعد از بلوغ بدون آن که تظاهر به اسلام نماید، اختیار کفر کند در حکم مرتدّ ملی است.
ماده 7 – 225 : حد مرتدّ فطری قتل است.
ماده 8 – 225 : حد مرتدّ ملی قتل است؛ اما بعد از قطعیت حکم تا سه روز ارشاد و توصیه به توبه می شود و چنان که توبه ننماید، کشته می شود.
ماده 9 – 225 : هرگاه احتمال توبه مرتدّ ملی داده شود، فرصت مناسب به وی داده می شود.
ماده 10 – 225 : حد زنی که مرتدّ شده، اعم از فطری و ملی حبس دایم است و ضمن حبس طبق نظر دادگاه تضییقاتی بر وی اعمال و نیز ارشاد و توصیه به توبه می شود و چنانچه توبه نماید، بلافاصله آزاد می گردد.
تبصره – کیفیت تضییقات بر اساس آیین نامه تعیین می شود.
ماده 11 – 225 : هر کس ادعای نبوّت کند، محکوم به قتل است و هر مسلمانی که بدعتی را در دین اختراع کرده و فرقه ای را بر اساس آن ایجاد کند که بر خلاف ضروریات دین مبیّن اسلام باشد، در حکم مرتدّ است.
ماده 12 – 25 : مسلمانی که با سحر و جادو سروکار داشته و آن را در جامعه به عنوان حرفه یا فرقه ای ترویج نماید، محکوم به قتل است.
ماده 13 – 225 : توبه مجرم قبل از اجرای حد در موضوع دو ماده مذکور چنانچه از نظر دادگاه احراز شود، موجب سقوط حد است.
ماده 14 – 225 : معاونت بر جرایم این فصل چنانچه در قانون مجازات دیگری برای آن مقرّر نشده باشد، مستوجب تعزیر تا 74 ضربه شلّاق به تناسب جرم و مجرم می باشد.

Author: مدیر سایت