دانلود پایان نامه ارشد با موضوع دیدگاه پردازش اطلاعات و مهارت های حرکتی

حافظهی فعال:
Widget not in any sidebars

حافظهی فعال یک اصطلاح جدید میباشد. دانشمندان حافظهی فعال را جانشین حافظهی کوتاه مدت کردهاند، چرا که حافظهی کوتاه مدت نمیتواند یک حافظهی منفعل باشد و دستکاری اطلاعات نیز در آن صورت میگیرد. از این رو ظرفیت حافظهی کوتاه مدت جای خود را به ظرفیت پردازش داده است حافظهی فعال یک سیستم فعال و پویایی است که برای اندوزش و دستکاری موقتی اطلاعات و به منظور انجام تکالیف شناختی پیچیدهتر نظیر یادگیری، استدلال، ادراک و تفکر کردن به کار می رود. حافظه‌ی فعال به طور فعال در ارتباط با اطلاعاتی است که می خواهند به حافظهی بلند مدت منتقل گردند. در مجموع سرحد مشخصی نمیتوان میان حافظه و افکار تعیین کرد. در هر فرایندی که نیاز به استدلال دارد ( مثل خواندن، نوشتن و محاسبات ذهنی ) حافظه ی فعال درگیر می باشد. مثل تکراری از فهرست ارقام که خوانده میشود و میبایست آنها را عکس ترتیب اولیشان ( به طور معکوس ) بازگو کرد و یا ترجمهی همزمان و یا رانندگی ( اهلیز، باهنه و همکاران، 2007). به طور کلی حافظهی فعال، یک مکانیسم پویایی است که به فرد اجازه میدهد در حالی که در فعالیتهای شناختی درگیر هستند، اطلاعات را برای مدتی کوتاه ذخیره کنند ( بدلی، 2007). بر خلاف حافظهی کوتاه مدت که معمولاً بر حسب اندوزش موقتی اطلاعات توصیف میشود، حافظهی فعال قادر است اطلاعات ذخیره شده را دستکاری کند. حافظهی فعال به یک سیستم کنترلی توجه، محدود از نظر ظرفیت، وابسته است
( کیلیکمن، تییتر و همکاران، 2007)
بر اساس مدل بدلی ( 1986) حافظهی فعال یک نظام چند بخشی است که از عنصر اجرایی مرکزی، حلقهی واج شناختی و صفحهی ثبت اطلاعات دیداری فضایی تشکیل شده است. عامل اجرایی مرکزی وظیفهی کنترل، نظارت و هماهنگی ورودی و خروجی اطلاعات را بر عهده دارد.
حلقهی واجشناختی کار نگهداری و پردازش اطلاعات کلامی و وابسته به گفتار و صفحهی ثبت اطلاعات دیداری- فضایی مسئول اندوزش و پردازش اطلاعات دیداری فضایی است. هر کدام از این عناصر ظرفیت محدودی دارند به نظر میرسد برای تکالیف به ویژه تکالیف دشوار و پیچیده ناکافی باشد
( اسنولینگ،2000).
2-2-3- حافظهی دراز مدت( L.T.M)
حافظهی بلند مدت سومین نوع تشکیل حافظه از نظر مدت است که میتواند اطلاعات را به صورت همیشگی و در تمام طول عمر حفظ کند. میتوان حافظهی بلند مدت را به انبار بزرگی تشبیه کرد که همهی اطلاعات در آنجای گرفته است: اسامی، تاریخ ها، محل و زمان وقوع رویدادها، فرمولهای ریاضی و غیره. حافظهی بلند مدت، در اثر تکرار اطلاعات موجود در حافظهی بلند مدت به وجود میآید و می‌تواند تا آخر عمر دوام پیدا کند. برخی روانشناسان معتقدند که همهی ادراکها و همهی افکار تقریباً برای همیشه در انبار حافظهی بلندمدت باقی میماند. بنابراین، وقتی نمیتوانیم برخی اطلاعات قدیمی را به سطح آگاهی بیاوریم، به این علت است که شاخصهای مناسب یا کدهای لازم برای یادآوری را در دسترس نداریم. این اطلاعات گم شدهاند، نه این که از بین رفته باشند ( زارع، 1390).
رمزگردانی معنایی- رمزگردانی مطالب در حافظهی دراز مدت عمدتاً نه شنیداری است و نه دیداری. بلکه مبتنی بر معانی مطالبی است که باید حفظ شود. رمزگردانی معنایی حتی در حفظ مطالبی مانند واژههای مجزا و غیره وابسته به یکدیگر دخیل است. اما در مورد مطالب متشکل از جملهها بارزتر است. چند دقیقه پس از شنیدن هر جمله آنچه میتوان به یادآورد و یا بازشناسی کرد معنی آن جمله است. فرض کنید این جمله را میشنوید، نویسندهی کتاب نامه مفصلی به شورا نوشت، شواهد حاکی است که دو دقیقه بعد نمیتوانید تشخیص دهید که همین جمله یا جملهای که با آن هم معنی است را شنیدهایم ( بازیابی در حافظهی دراز مدت با خطا و اشکالاتی همراه است که گنجایش زیاد آن و اطلاعات نامحدود موجود در آن بر گذشت زمان از دلایل آن میتواند باشد ( سولسو، 1381، بدلی و همکاران، 2002).
طبقهبندی حافظه بر اساس نوع اطلاعات در حافظهی بلند مدت:
1) حافظهی اظهاری و یا آشکار: این حافظه نیاز به یادآوری آگاهانه و هوشیارانه دارد. فرایند یادگیری در حافظهی آشکار خودآگاه است. برای بازیابی آن به محرکات مختصر و سرنخ ها نیاز است
( تارک – براون، یی و همکاران، 2007؛ به نقل از احمدی، 1390). به دو زیر مجموعه تقسیم بندی میگردد:
حافظهی معنایی: دانش عمومی ما از جهان پیرامون را در بر میگیرد ( زارع، 1388) شامل دانش وی از مفاهیم، قوانین، اصول و مهارتها میشود مانند این که پایتخت ایران، تهران است. بنابراین حافظهی معنایی مفاهیمی است که در قالب گزارهها، شبکهها و طرحواره ها ذخیره میشود (نیکدل، کرمی نوری و همکاران ، 1388)
حافظهی رویدادی: این حافظه رویدادها و تجارب سیالی (زنجیره ای ) را در بر میگیرد و به بافتار زمان و مکان وابسته است. حافظهی رویدادی همان حافظهی شخصی در فرد می باشد مثل احساسات و هیجانات مربوط به یک زمان و مکان خاص. حافظهی سرگذشتی ( اتوبیوگرافیک) نیز زیر مجموعهی این حافظه میباشد که به حافظهی یک رویداد خاص در زندگی شخصی فرد دلالت دارد. مثل: تاریخ یک رویداد مهم ملی، غذایی که دیشب میل کردهاید، نام یک همکلاسی قدیمی. در مجموعه حافظهی رویدادی عبارت است از به خاطر سپردن رویدادها به علاوه کل بافتار پیرامون آن (کوهن و کانوی،2008)
2) حافظهی روندیو یا ضمنی: این حافظه به یادآوری خودآگاه و هشیارانه متکی نیست. فرایند یادگیری در حافظهی ضمنی ناخودآگاه است. بیان گفتاری در آن درگیری نبوده و
شامل مهارت های حرکتی می باشد. مثل راندن دوچرخه و یا نواختن پیانو. واکنش های هیجانی شرطی شده نیز در این دسته جای دارند ( احمدی، 1390)
برخی از تفاوتهای فرایند حافظهی کوتاهمدت و بلند مدت عبارتند از: 1- تغییراتی که در مغز به هنگام به خاطر سپاری کوتاهمدت و دراز مدت انجام میگیرد، متفاوت است. 2 – حافظهی کوتاه فعالیتی است که به سادگی به وسیله دیگر فعالیتها گسسته میشود؛ در حالیکه در حافظهی دراز مدت گسستگی به آسانی ایجاد نمیشود. 3- حافظهی کوتاهمدت گنجایش محدود دارد، در حالیکه دراز مدت واقعاً نامحدود است. 4- بازیابی و استخراج از حافظهی کوتاهمدت، فرایندی است خودکار و جهشی؛ اما مشکلات بازیابی، در حافظهی دراز مدت پدیدار میگردد. 5- بعضی از داروها و بیماریها روی حافظهی کوتاه مدت تأثیر میگذارند بی آنکه تأثیری بر حافظهی دراز مدت داشته باشند و بر عکس ( لزاک، 2005).
فرا حافظه:
وقتی اقدامشناختی، یک اقدام به یاد آوردن باشد، دانش و فعالیت شناختی مربوط به آن فراحافظه نامیده می شود. به عبارت دیگر، فعالیت شناختی که در ارتباط با یاد سپاری یک مطلب باشد نام دارد. بنابراین فراحافظه نوعی فراشناخت است که اقدامات حافظه را به عنوان هدف خود در نظر میگیرد. دو طبقه عمدهی فراحافظه از هم تمیز داده شده است:
دانش فراشناختی دربارهی حافظه
تجارب فراشناختی دربارهی حافظه
طبقه دانش فراشناختی به دانش در مورد یادسپاری اشخاص، تکالیف و راهبردها تقسیم میشود. تجارت فراشناختی دربارهی حافظه شامل داوریها یا احساسهای فرد دربارهی این است که اندوزش یا بازیابی چیزی تا چه حد مشکل و وقتگیر است ( احدی، 1387).
2-3- دیدگاه پردازش اطلاعات
همانگونه که در ابتدا عنوان شد دیدگاه پردازش اطلاعات به نحوهی رمزگردانی (تبدیل )، پیوند، اندوزش، مرور ذهنی، یادآوری و فراموشی توجه دارد.
2-3-1- مرحلهی یادگیری
در این مرحله که رمزگردانی، درونداد و ثبت نیز نامیده میشود، اطلاعات بیرونی، به صورت محرکهای شیمایی و فیزیکی، حواس را تحریک میکنند و به صورت علامت یا کد در حافظه قرار میگیرد ( گنجی، 1391). بنابراین در هر یادگیری، رمزگردانی اطلاعات ممکن است با ویژگیها و خصوصیات فیزیکی از قبیل رنگ، شکل، اندازه و … ) یا معنایی ( مقوله بندی، مفهوم، سازماندهی و …) ارتباط داشته باشند. این ویژگیها و خصوصیات از طریق مواد یادگیری و دستور العملهای ارائه شده از طرف یاد دهنده یا آزمایشگر ( پردازش از پایین به بالا ) یا از طریق خود یادگیرنده ( پردازش از بالا به پایین ) مشخص میشوند ( ویلنسون، کاپلمن و همکاران،2002 ).

Author: مدیر سایت