دانلود پایان نامه درباره کشورهای توسعه یافته و سازمان بهداشت جهانی

دانلود پایان نامه درباره کشورهای توسعه یافته و سازمان بهداشت جهانی


Widget not in any sidebars

سیتم جبرانی کامل
-فعالیت های درمانی
-انجام دادن کارهایی که بیمار در مراقبت از خود قادر به انجام دادن آنها نیست
-حمایت ومراقبت از بیمار
سیتم جبرانی نسبی
-انجام دادن بعضی از کارها در مراقبت از خود
-محدودیت های بیمار را جبران میکند.
-کمک به بیمار در مواقعی که لازم است
-تنظیم فعالیت های پرستاری(فعالیت هایی که بیمار انجام میدهد کنترل میگردد)
-فعالیت هایی که بیمار بر حسب توانایی خود باید انجام دهد.
-قبول مراقبت و کمک هایی که پرستار برای تغییر روش انجام میدهد.
سیستم آموزشی حمایتی
-تنظیم فعالیت ها و گسترش مراقبت از خود
-مراقبت از خود
-تنظیم فعالیت ها و گسترش مراقبت از خود
“مراقبت از خود” شامل پنج جزء می باشد :
جزء اول ،” مراقبت از خود “میباشد که تعاریف مختلف آن قبلا ذکر شد. جزء دوم” نقص در مراقبت از خود” نامیده میشود و زمانی است که بیمار به علت محدودیت های موجود قادر به انجام مراقبت از خود نبوده و به حضور پرستار نیاز میباشد. از نظر اورم در پیوستار سلامت-بیماری،هرگونه عدم تعادل بین توانایی انجام مراقبت از خود و میزان نیاز به این نوع مراقبت میتواند به “نقص در مراقبت از خود” منجر شود.جزء سوم ،”توان خودمراقبتی” میباشد که عبارت از توانایی هر فرد جهت انجام مراقبت از خود در طی زمان میباشد که درافراد مختلف با سنین ،سطح رشد و تکامل ،مهارت ها ،دانش و انگیزه متفاوت میباشد.(74). چهارمین جزء ،”نیاز درمانی مراقبت از خود” است و عبارت است از مجموعه اقداماتی که هر فرد برای حفظ سلامتی خود لازم است آنها را انجام دهد .پنجمین و آخرین جزء این تئوری ،”توان پرستاری” میباشد که توانایی پرستار جهت فراهم نمودن یک نیاز درمانی مراقبت از خود بیمارمیباشد (72).در سیستم های پرستاری کمبود مراقبت از خود در بیمار باید برطرف شود و نیروی مراقبت از خود وی تقویت شود (69).
اصل مهم در خود مراقبتی، مشارکت و قبول مسئولیت از طرف خود بیمار است تا با انجام صحیح رفتارها ی مربوط به آن، بسیاری از عوارض بیماری قابل کنترل شود(46 و 11). شدت بیماری ،یکی از عوامل اصلی پیش بینی کننده مشارکت بیماران در برنامه مراقبت از خود میباشد و افراد دارای علایم شدید بیماری نسبت به افرادی با علایم کمتر و یا فاقد بیماری،به میزان کمتری در برنامه مراقبت از خود مشارکت مینمایند(75). هدف، تشویق مددجویان به “مراقبت از خود” است و نقش پرستاران بررسی نیاز مراقبت از خود درمانی، تعیین نیروی مراقبت از خود و وجود و عدم وجود نقص مراقبت از خود در بیماران مزمن است(76) .
“بیماری های مزمن” جهت کنترل مؤثر و جلوگیری از پیشرفت بیماری و عوارض آن، نیازمند رفتارهای “مراقبت از خود”می باشد(77و 78).انجام رفتارهای “مراقبت از خود” یکی از عوامل تعیین کننده و موثر در حفظ سلامتی و پیشگیری از تشدید علایم و نشانه های بیماری بویژه در بیماری های مزمن میباشد(61).بیماران مبتلا به “بیماری های مزمن”، به علت عواقب بیماری و درمان، با تغییر در نیازهای خود مراقبتی مواجه خواهند بود و برای مواجهه با مشکلات بیماری نیاز به رفتارهای “مراقبت از خود”دارند(79).
“مراقبت از خود” یکی از مهمترین عوامل برای تحت کنترل درآوردن بیماری های مزمن است .طبق بررسی های انجام شده مهمترین عامل بدتر شدن بیماری ،عدم انجام خود مراقبتی است (80و 81).بنابراین بهبود پایبندی به رفتارهای “مراقبت از خود” اولین قدم برای کمک به بیماران جهت مراقبت و مدیریت بهتر بیماری های مزمن میباشد(82) .سازمان بهداشت جهانی میزان پایبندی بیماران را به انجام رفتارهای “مراقبت از خود” در کشورهای توسعه یافته 50 درصد و در کشورهای در حال توسعه کمتر از 50 درصد گزارش کرده اند(83).
بطورکلی میتوان گفت تبعیت از رفتارهای “مراقبت از خود” و تعیین عوامل مرتبط در مبتلایان به بیماری های مزمن از اهمیت بسز ایی برخوردار است (63). تمرکز بر”مراقبت از خود” در بیماری های مزمن، اساس مدل مراقبت از بیماران می باشد و هدایت بیماران از طریق آموزش و حمایت به سمت خودمحوری، می تواند کنترل این بیماری ها را بهبود بخشد و باعث کاهش هزینه های مراقبتی شود (84). “مراقبت از خود”در بیماری های مزمن بر پذیرش رژیم درمانی،حفظ شیوه زندگی سالم،کنترل تاثیر بیماری روی عملکرد روزانه ،عواطف و روابط اجتماعی دلالت میکند(11). انجام رفتارهای “مراقبت از خود” در جهت پیشگیری از تشدید علائم و نشانه ها ،کاهش دفعات بستری(85) ،کاهش مرگ و میر(57) ،احساس سلامت بیشتر در بیماری های مزمن و کاهش هزینه های درمان آنان ضروری و حیاتی میباشد(19 ). هم چنین بیماران میتوانند با کسب مهارت های “مراقبت از خود” بر میزان احساس آسایش ،توانایی های عملکردی و فرایندهای بیماری خود تاثیر گذار باشند(63).
یکی از بخش های مهم برنامه های کنترل بیماری های مزمن مانند آرتریت روماتوئید و کمک به بیماران برای سازگاری با شرایط مزمن بیماری ، توجه به ” توانمندی بیمار” برای اجرای رفتارهای “مراقبت از خود” در جهت ارتقای سطح سلامت و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی میباشد (19 ) .در این راستا داشتن “توان خودمراقبتی ” یکی از ضروریات خودمراقبتی می باشد( 20). از آنجا که تئوری خودمراقبتی اورم یکی از کامل ترین تئور ی های خودمراقبتی است(21) ، میتواند برای ارائه دهندگان مراقبت در کمک به بیماران جهت ارزیابی و ارتقای ” توان خود مراقبتی” و تعیین عوامل مرتبط مفید باشد(22).
تعاریف متفاوتی در مورد” توان خودمراقبتی” بیان شده است:
طبق تعریف اورم ” توا
ن خودمراقبتی”، شامل توانایی افراد برای انجام دادن فعالیت های مراقبت از خود میشود. . (73) .
” توان خود مراقبتی” توانایی برخورد با نیازمندی های مداوم فرد برای مراقبتهای تنظیم کننده فرآیندهای زندگی ،تمامیت ساختار انسان ،عملکرد و رشد او را ارتقا میدهد. (18).
“توان خود مراقبتی” توانایی است که شخص برای ایجاد تعادلی بین توانایی های خود و نیاز های موجود برای مراقبت ،کسب مینماید(19).
“توان خود مراقبتی” شامل یک سری از توانایی های پایه از قبیل ادراک و حافظه ،یک سری از توانایی های شناخت و انجام دادن یک سری تمایلات که بر اهداف تاثیر گذار بوده و یک سری از ارزش ها و توانایی های جهت یابی قابل ملاحظه می باشد. (18).

مدیر سایت