فاجعه جمعیتی که در انتظار ایران است

Business man putting coin on pile of money on table with financial graph in blue color filter background

الان متوسط اندازه رشد در جهان که واسه جلوگیری از منفی شدن طراز جمعیت ۲/۱ه که این امار در ایران ۱/۸ درصد گزارش شده که حتی در بعضی منابع از رشد پایین تر ۳/۱ درصدی هم آمارهای ارائه شده.

 

 

 

براساس سناریو رشد پایین جمعیتی که سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۰ منتشر کرده اگه ایران به همین صورت به ادامه جایگزینی جمعیتی بپردازه و برنامه ای واسه تعادل اون نداشته باشه در ۸۰ سال آینده جمعیت ۳۱ میلیونی رو تجربه می کنه که ۴۷ درصد اون رو افراد سن و سال دار بالای ۶۰ سال رو در برمی گیرند و این درحالیه که در خاورمیانه کشورای عربستان و قطر دارای بیشترین رشد جمعیتی در میان بقیه کشورای منطقه هستن.

یکی از بحث های بسیار مهمی که الان مورد بحث و ارزیابیه ضریب رشد جمعیتی و نسبت اون به پیشرفت اقتصادی در کشورای دنیاس.براساس تحقیقاتی که صورت گرفته در آینده کشورای که دارای نیروی کار متخصص و فعال باشن می تونه مدیریت آینده جهان و یکی از مدیران اجرایی قوی اون باشن.به چه دلیل یافته ها به دست اومده از آمارهای جهانی رشد جمعتی در خیلی از کشورای جهان پائین اومده و به سمت طراز منفی در حال حرکته که ایران هم از این داستان مستثنی نیس.

از مهمترین امتیازات رشد جمعیت که میشه به اون اشاره کرد:

*افزایش بهره وری عوامل تولید به خصوص نیروی کار
*تغییر ساخت اقتصادی کشورها
*تغییر ساخت اجتماعی
*گرایش واسه به دست گیری منابع اولیه و مواد خام و جنسا در سطح بین الملل
*و مهمترین اون محدود شدن رشد اقتصادی به یه سری از کشورای خاصه.

ایران ۳۱ میلیونی در راه س!

ساختار کلی جمعیت مثل یه اندام واره س که باید تموم بخشای اون دارای تعادل و جست و خیز باشه و نمیشه یه وضعیت ثابت رو واسه اون یه امر ایده آل تعریف کرد.

بدین منظوره که باید دائم جست و خیز و تحولات اجتماعی بررسی بشه و اگر تحقیقات احتمال خارج شدن جمعیت از حالت تعادلی رو نشون بده سیاستای حمایتی باید اعمال شه.

ایران در بازه سالای ۶۵ تا ۶۸ دارایی یه رشد جمعیتی خیره کننده با میانگین باروری ۶/۱ بود که این موجب گشت تا آدمایی خطر انفجار رو واسه ایران گوش زد کردن و دولت وقت هم هم جهت با همون  کنترل جمعیتی با بسیج کردن تموم دستگاه های تبلیغاتی و اجرایی کشور در مدت زمان ۶۵ تا سال ۷۱ تونست خطر انفجار جمعیتی رو کنترل کنه و رشد جمعیتی ایران رو به حد متوسط جهانی برسونه اما اون چیزی که مدیران به اون توجه نکردن بودن حرکتی انقلابی در مورد کنترل جمعیت بود و این تندروی در این مسئله موجب شد تا کارشناسان در مورد رشد و جمعیت با بیان نگرانی از تندروی دولت وقت در کنترل جمعیت خواهان تجدید نظر سیاستای جمعیتی کشور شن چون که اندازه باروری ۶/۱ در سال ۶۵ به ۱/۸ برسه و ادامه این روند موجب می شه که ایران در دراز مدت با طراز رشد جمعیتی منفی روبرو شدن شه.

الان  متوسط اندازه رشد در جهان که واسه جلوگیری از منفی شدن طراز جمعیت ۲/۱ه که این امار در ایران ۱/۸ درصد گزارش شده  که حتی در بعضی منابع از رشد پایین تر ۳/۱ درصدی هم آمارهای ارائه شده.

براساس سناریو رشد پایین جمعیتی که سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۰ منتشر کرده اگه ایران به همین صورت به ادامه جایگزینی جمعیتی بپردازه و برنامه ای واسه تعادل اون نداشته باشه در ۸۰ سال آینده جمعیت ۳۱ میلیونی رو تجربه می کنه که ۴۷ درصد اون رو افراد سن و سال دار بالای ۶۰ سال رو در برمی گیرند و این درحالیه که در خاورمیانه کشورای عربستان و قطر دارای بیشترین رشد جمعیتی در میان بقیه کشورای منطقه هستن.

ایران الان هم جز ۱۰ کشوره که به سرعت به سمت قدیمی سالی در حال حرکته و در جایگاه ششمین کشور جهان قرار داره که افراد اون به سن پیری می رسن.

ایران در بیست سال آینده وارد فاز اول سالمندی جمعیتی می شه و در ده سال آینده هم فاز دوم سالمندی رو تجربه می کنه.

نکته مهم در مورد کاهش جمعیت که باید بدون پرداخت ، برنامه ریزیه که از طرف سیاستمدارن و استراتژیستای امریکایی و اروپایی واسه مقابله با جمهوری اسلامی ایران ریخته شده.

برژنسکی سیاستمدار کهنه کار امریکایی و مشاور قبلی امنیت ملی امریکا در مصاحبه ای که با روزنامه وال استریت ژورنال در مارچ ۲۰۰۹ داشت در مورد تغییر جمعتی ایران نکته ای رو بیان کرد که ابعاد بسیار زیادی داره. ایشون در این مصاحبه گفته بود:«از فکر کردن به حمله پیش داستانه علیه تاسیسات هسته ای ایران دوری کنین و گفتگوا با تهران رو حفظ کنین،بالاتر از همه بازی طولانی یه مدت رو انجام بدین چون زمان و آمارهای جمعیتی و تغییر نسل در ایران به نفع رژیم الان نیس»

بنابر این باید تاکید کرد که کاهش جمعیت در ایران کابوس تلخیه که در حال شکل گیریه.
کاهش جمعیت و جایگزینی اون در کشور نه فقط در بخش اقتصاد ضربات سنگینی رو وارد می کنه بلکه در میدون امنیتی و نظامی و سیاسی هم کشور رو با مشکل روبرو شدن میسازه.

از یه سو جمعیت سن و سال دار کشو در حال زیاد شدنه که این موجب خواهد شدکه چتر حمایتی دولت در مورد بیمه بازنشستگی،تامین اجتماعی و… زیاد شه که به معنی باری دوبرابر بر دوش بخش اقتصادی دولته که با وجود ۴۷ درصد سن و سال دار در ۸۰ سال آینده بخش بزرگی از قوای اقتصادی کشور مصروف تامین هزینه های حمایتی نامبرده می شه.

این نکته رو هم باید روش زوم کرد که پایین اومدن اندازه رشد جمعیتی به معنی کاهش نیروی کاره و این به معنی وارد کردن نیروهای کار و تکنسینا از بقیه کشورای دنیاس که خود راه دیگه ای واسه گسترش فرهنگ بیگانه در کشور هستش و علاوه بر این نکته باید به خروج ارز و عاقبتای اقتصادی اون هم توجه کرد.

به هر صورت روند فعلی جایگزینی جمعیتی در کشور اصلا-با تاکید باید گفت-اصلا راضی کننده و منطقی نیس و باید دولت از بسته های تشویقی خود در این مورد استفاده کنه هر چند در نگاه کلان تر تنها به کار گیری مشوقا نمی تونن کار ساز باشن و باید مدیران اجرایی با همت و کار بیشتری زمینه های رفاهی،اجتماعی،اقتصادی رو در سراسر کشور به وجود بیارن تا دیگه بهونه ای از طرف خانوارای واسه کنترل دورنی موالید وجود نداشته باشه.چون که نمونه های نامتوازن تشویقی دولتای نهم و دهم در این مورد رو تماشاگر بودیم که تاثیر چشم گیری نداشت.

دین روشن کننده اسلام هم خود رو طرفدار جمعیت مطلوب و مناسب معرفی کرده و در قرآن کریم آیات زیادی موجود داره که به موضوعات مهم جمعیتی از جمله ازدواج و خونواده(آیه ۱۱سوره مبارکه شورا و ۱۱ سوره مبارکه فاطر)کمیت جمعیت در آیات (۶ سوره مبارکه نوح و ۱۲ سوره مبارکه اسراء) کیفیت جمعیت هم در آیات زیاد قرآن مانند (۳۳ سوره نور،۲۳۳ سوره بقره و آیه ۱۵ سوره احقاف) پرداخته شده که هر کدوم انگار به مسئله جمعیت نفیاً و اثباتاً در رابطه هستن.

رهبر معظم انقلاب هم با کاهش جمعیتی در زمان حاضر مخالف بوده و در این مورد با مسئولین فرمایشاتی بیان داشتن.ایشون در مورد جمعیت اعلام کردن که:«من عقیده دارم که کشور ما با امکاناتی که داریم می تونه صد و پنجاه میلیون نفر جمعیت داشته باشه.من معتقد به زیادی جمعیتم.هر اقدام و تدبیری که میخوان واسه متوقف کردن رشد جمعیت انجام بگیره بعد از صد و پنجاه میلیون انجام بگیره»

در آخر باید این نکته رو گوش زد کرد که اگه روال برهمین منوال پیش رود باید عاقبتای سنگین اقتصادی،سیاسی،نظامی و امنیتی رو در دراز مدت تموم ملت ایران بپردازند و در این قضیه تموم مردم ایران مقصرند. بهتره که مدیران اجرایی کاری رو که باید بکنن با جدیت بیشتری در دستور کار بذارن که این مسئله عاقبتای بسیار زیادی داره.