قراردادهای بیمه و پرداخت حق بیمه

قراردادهای بیمه و پرداخت حق بیمه

تواتر و شدت در طبقات ریسک متفاوت است. خطرات اتومبیل دارای تواتر زیاد و شدت کم و خطرات هواپیما دارای تواتر کم و شدت زیاد است.
3- پراکندگی
Widget not in any sidebars

شرکت های بیمه توزیع مکانی خطر را در نظر می گیرند. هر شرکت بیمه تلاش می کند بیمه گذارانش را به نحوی انتخاب نماید که متحمل خسارات بزرگ نشود به همین دلیل در مورد برخی بیمه ها، نظیر بیمه آتش سوزی، لازم است به پراکندگی بیمه گذاران توجه گردد. زیرا در صورت ایجاد حریق در یک منطقه خاص، بسیاری از بیمه گذاران وی دچارخسارت شده و مجبور به پرداخت غرامت سنگینی خواهد بود. در صورت تمرکز بیمه گذاران دریک منطقه خاص، بیمه گر تلاش می کند تا با پوشش بیمه اتکایی ، ریسک خود را کاهش دهد.
بیمه گر با تکیه بر اصل کنترل تجمع ریسک، سعی می کند که ریسک های بیمه شده در سطح جغرافیایی وسیعی پراکنده باشند تا بتواند از جمع آوری حق بیمه از نقاط جغرافیایی وسیع، خسارت وارده در یک منطقه جغرافیایی محدود را بپردازد. بنا بر ضرب المثل نباید همه تخم مرغ ها را در یک سبد گذاشت، در برخی موارد بیمه گر هم ترجیحاً همه بیمه گذارانش را از یک منطقه انتخاب نکند.
بیمه اتکایی در واقع مکمل اصل پراکندگی ریسک های بیمه شده و توزیع آن در سطح جهان است. بیمه گر از نظر توان و قدرت مالی، محدودیت دارد لذا تا مبلغ معینی خسارت می تواند بپردازد و به همین دلیل بخشی را که متناسب با توان مالی شرکت بوده به حساب شرکت بیمه گر خود نگه می دارد و بقیه را از طریق تأمین پوشش اتکایی نزد بیمه گران اتکایی داخلی یا خارجی ،بیمه اتکایی میکند که به آن توزیع جهانی ریسک می گویند.
4- زیان مادی
خطر و خسارتی قابلیت پوشش بیمه ای دارد که حاوی زیان مادی و قابل تقویم به پول باشد. مسائل عاطفی و موارد مشابه آن قابلیت بیمه شدن ندارند و همچنین حادثه ای که موجب رعب و وحشت شود لیکن خسارتی ایجاد نکند، مانند رعد و برق، نمی تواند بیمه شود.
5- خسارت معین
رویدادی که موجب وارد آمدن خسارت به مورد تحت پوشش بیمه می شود، در اصل باید در زمان و مکانی معلوم و ناشی از علتی معلوم باشد. آتش سوزی، تصادفات اتومبیل و صدمات کارگران تابع این معیار هستند. سایر گونه های خسارات تنها از نظر تئوری تعریف می شوند. به عنوان مثال بیماری های ناشی از شغل ممکن است از کار در شرایطی زیانبار در طولانی مدت بوجود بیایند که در این مورد، زمان، مکان یا علت معینی را نمی توان تشخیص داد. به طور کلی، مکان و علت خسارت باید تا آن اندازه واضح باشند که هر فردی با اطلاعات کافی بتواند این عناصر را در آن تشخیص دهد. حوادثی که اتفاق می افتند باید از خسارت های قابل لمس باشند.
6- رویداد تصادفی و غیر ارادی
رویدادی که موجب ایجاد خسارت می شود باید اتفاقی و خارج از اختیار و کنترل ذینفع بیمه بوده و چاره ای در پیشگیری از وقوع آن وجود نداشته باشد.
وقایعی که حاوی عناصر غیر قابل پیش بینی نظیر خطرات احتمالی رایج در امر تجارت (نظیر سود و زیان) باشند، عموماً قابل بیمه شدن نیستند. همچنین حوادث عمدی برای انتفاع از بیمه، شامل پوشش بیمه نیستند. خسارات تدریجی مانند موارد ناشی از استهلاک کالاها و ساختمانها یا نور آفتاب نیز قابلیت پوشش بیمه ای ندارند.
7- خسارت قابل توجه
خسارات را می توان به 3 گروه تقسیم کرد:
– خسارات کم و جزئی: این خسارات ارزش بیمه شدن ندارند زیرا ساز و کار بیمه گری و پرداخت خسارات آنها هزینه ای بیش از مبلغ خسارت دارد. بنابراین شرکت های بیمه چنین مواردی را بیمه نمی کنند و درصورت بیمه کردن چنین مواردی سعی دارند این خسارات را جزو فرانشیز حساب کنند. فرانشیز در قراردادهای بیمه خسارات کوچک و جزئی را بر عهده بیمه گذار قرار می دهد.
– خسارات متوسط : این خسارات نظیر آتش سوزی منازل، کارخانه، تصادف اتومبیل و امثال آن خسارات مطلوب بیمه ای هستند.
ابعاد خسارت می بایست از نظر مالی قابل توجه و در حدی باشد که بیمه گذار قادر به جبران آن نباشد. حق بیمه می بایست هزینه پیش بینی شده خسارت، علاوه بر هزینه صدور و اجرای بیمه نامه و محاسبه خسارات (هزینه های اداری) را تحت پوشش قرار داده و همچنین سرمایه لازم برای حصول اطمینان از توانایی پرداخت بیمه گر در قبال ادعاهای بیمه گذار را تامین کند.
– خسارات زیاد و کلی – خسارات عام مانند زلزله یا آبلرزه (سونامی) هزینه زیادی دارند و برخی خسارات انسانی نظیر سقوط هواپیمای مسافری و یا غرق کشتی نفتکش و پخش شدن نفت آن دارای خسارات کلانی هستند. شرکت های بیمه در این موارد تلاش می کنند با بیمه مشترک و بیمه اتکایی تا حد ممکن ریسک خود را کاهش داده و منتقل کنند.
8- توان پرداخت حق بیمه
اگر احتمال وقوع حادثه ای زیاد بوده یا هزینه جبران خسارت آن رویداد آنقدر هنگفت باشد که حق بیمه آن در رابطه با خدمات ارائه شده سنگین گردد، احتمال آنکه حتی با وجود شرکت بیمه گر، کسی اقدام به خرید بیمه نماید، بسیار کم است. علاوه بر آن حق بیمه نمی تواند تا آن اندازه زیاد باشد که کوچک ترین احتمال ضرری را متوجه بیمه گر ننماید. اگر چنین احتمالی در قرارداد بیمه وجود نداشته باشد، اطلاق بیمه به آن دشوار است.
9- امکان محاسبه احتمال وقوع خسارت
در هر مورد بیمه ای لازم است بیمه گر بتواند احتمال وقوع خسارت را برآورد کند. هر چند ممکن است این عامل دقیقاً قابل محاسبه و برآورد نباشد، اما لازم است تخمینی نزدیک به واقع از آنها داشت.
برآورد دقیق احتمال وقوع خسارت کلاً امری است عل
می و تجربی که شرکت های بیمه در طول سالها فعالیت خود با روندای آن آشنا می شوند و دانش کار آنان است.

این مطلب را هم بخوانید :  دانلود پایان نامهراه اندازی کسب و کار، اعتماد سازی