قراردادهای بین المللی و شکل قرارداد بیمه

قراردادهای بین المللی و شکل قرارداد بیمه


Widget not in any sidebars

گفتار دوم : پرداخت حق بیمه
بیمه گذار مکلف به پرداخت حق بیمه مطابق با قرارداد بیمه است و در صورت عدم پرداخت ، بیمه گر می تواند اجرای تعهد را بخواهد . متعهد پرداخت بیمه شخص بیمه گذار است. در تمام موارد ، خود بیمه گذار مکلف به پرداخت حق بیمه بوده و تکلیفی بر عهده ذینفع بیمه نخواهد بود. در مواردی که بیمه توسط نماینده یا وکیل منعقد می شود ، بیمه گذار شخص موکل و اصیل است و مطابق اصول تکلیفی بر عهده وکیل و نماینده نیست .
زمان پرداخت حق بیمه همان است که در قرارداد بیمه تعیین شده است . با انعقاد عقد ، تکلیف بیمه گذار به پرداخت کل حق بیمه ایجاد می شود و لذا در صورت عدم تعیین موعد ، بیمه گذار مکلف است کل حق بیمه را نقدا بپردازد .
در تجارت بین الملل ، سند بیمه باید توسط شرکت بیمه ، بیمه گر یا نمایندگان و کارگزاران آنها صادر و امضا گردد. شرکت بیمه می تواند تحت پوشش بیمه ای باز ، سند بیمه را بصورت بیمه نامه یا گواهی بیمه صادر کند . بیمه نامه توسط شرکت بیمه در قالب توافقنامه ای تنظیم شده که مشتمل بر مبلغ بیمه شده ، جزئیات مربوط به کالای بیمه شده و حمل آن ، ریسکهای تحت پوشش و نیز مواد و شرایط بیمه است که معمولأ ظهر فرم بیمه چاپ شده است . گواهی بیمه نیز توسط شرکت بیمه صادر شده و مبلغ بیمه همراه با کلیه جزئیات حمل را در بر می گیرد .
هدف از تنظیم قرارداد بیمه آن است که در صورت عدم وصول کالا یا بروز هرگونه آسیبی خسارت آن دریافت شود . بنابراین دارنده بیمه نامه باید دقت داشته باشد که مبلغ بیمه شده با ارزش کالا برابری کند. مبلغ بیمه شده باید شامل بهای کالا ، هزینه حمل و بیمه جدید باشد . گاه حتی خسارت درآمد از دست رفته و هزینه های ناشی از جایگزین نمودن کالا نیز منظور می شود .
گفتار سوم : شکل قرارداد بیمه
عقد بیمه عقدی رضایی است و لذا به محض توافق طرفین عقد در مورد موضوع بیمه و بهای عقد تحقق می یابد .
برای این منظور در ابتدا شخصی که به دنبال تحصیل پوشش بیمه است می بایست اطلاعات لازم در مورد ریسک و موضوع بیمه را به اطلاع بیمه گر برساند . این امر موضوع پیشنهاد بیمه است که بیمه گر باید مطالعه نموده و بر اساس آمار در مقوله مناسب قرار دهد و نرخ بیمه آن را تعیین کند .
قرارداد بیمه ابتدا از طریق پیشنهاد به بیمه گر ارائه می شود ؛ این پیشنهاد در حکم ایجاب از طرف مشتری است و لذا موجب تعهدی برای بیمه گر یا مشتری نمی شود .
مطابق قواعد عمومی ، مادام که این ایجاب مورد قبول بیمه گر قرار نگرفته ، مشتری می تواند پیشنهاد خود را پس بگیرد . چنانچه قرارداد بر اساس اطلاعات داده شده منعقد شود ، اطلاعات اهمیت عمده ای در قرارداد بازی کرده و به عنوان « اعلام ریسک » موضوع پوشش بیمه ، مبنایی برای احراز حسن نیت یا سوء نیت بیمه گذار قرار خواهد گرفت .
بیمه گر مکلف به قبول پیشنهاد بیمه ارائه شده نیست و پیشنهاد تنها ایجاب از سوی مشتری تلقی می گردد ، لذا او می تواند از پذیرفتن پوشش ریسکی که زمینه فعالیت او نیست یا برای او ریسک و خطر بالایی محسوب می شود امتناع کند .
او همچنین می تواند از مشتری تقاضای توضیحات و اطلاعات بیشتری کند و یا به صورت مشروط پیشنهاد را بپذیرد و پوشش بیمه را مشروط به اعمال برخی پیش بینی های امنیتی از سوی مشتری نماید ، مبلغ تضمین را محدود کند و یا برخی خطرات را از پوشش بیمه مستثنی کند .
رفتار بیمه گر در صورتی در حکم قبول ایجاب محسوب می شود که شرکت بیمه پوشش بیمه پیشنهادی را بی قید و شرط پذیرفته و نرخ بیمه را تعیین نماید . تعیین نرخ بیمه در مورد ریسکهای متداول سریع و اتوماتیک صورت می پذیرد . در صورت قبول بیمه گر قرارداد بیمه را تنظیم و برای بیمه گذار ارسال می نماید .
امضای قرارداد بیمه ای که مطابق پیشنهاد تقدیمی باشد دلیل قبول بیمه گر محسوب شده و از این لحظه به بعد قرارداد موجودیت می یابد . چنانچه پاسخ بیمه گر به تقاضای مشتری کاملاً با پیشنهاد تقدیمی او منطبق نباشد ، این پاسخ موجب انعقاد قرارداد بیمه نمی شود بلکه تنها ایجاب جدیدی است که این دفعه از سوی بیمه گر به بیمه گذار ارائه شده است . در این مورد چنانچه مشتری شرایط پیشنهادی بیمه گر را بپذیرد ، عقد بیمه در پی این قبول منعقد می شود .
از آنجا که بیمه عقدی رضایی است ، علی الاصول به محض انعقاد ، قرارداد بیمه شروع شده و پوشش بیمه ای ایجاد می شود . ولی معمول است که در قرارداد ، زمان مشخص دیگری را برای شروع عقد تعیین می نمایند . این زمان معمولاً شروع روز بعد از انعقاد قرارداد است ( ساعت 24 همان روز انعقاد قرارداد ) . همچنین ممکن است تاریخ و ساعت دیگری برای شروع قرارداد در نظر گرفته شود .
فصل دوم : اصول بیمه و شروط متداول آن در قراردادهای بین المللی ، ریسک بیمه و تاثیر قوه قاهره در آن
مبحث اول : اصول بیمه و شروط متداول آن
گفتار اول : اصول بیمه
در زمان صدور بیمه نامه مجموعه ای از اصول عمومی باید استانداردهای اساسی حمایت از فعالیت های بیمه ای را تهیه نماید . این مجموعه بایستی فعالیت های بیمه ای ، تشویق رقابت و حمایت از بازار سالم را آسان سازد . چارچوب اصول هدایت را مهیا ساخته به طوری که مشخص سازد چه بخشی از فعالیت های بیمه ای بارز قابل قبول و قانونی است .
اگر این اصول بین المللی بتواند به صورت واحد مورد پذیرش واقع شود ، وظایف قانون گذاران محلی راحت تر خواهد بود . این موضوع بر اینکه هر قلمرو قضایی بایستی بر اساس قوه مقننه خود تصمیم گیری ، اجرا و پاسخگوی ا
صول باشد ، دلالت دارد . ابطال پروانه بایستی با اخطار ، تاکید و در صورت نیاز با به اجرا گذاردن ضمانت های اجرایی همراه باشد .
حسب اهمیت قرارداد بیمه و به دلیل ویژگی خاص آن و همچنین با توجه به تاثیر نظام بیمه در سیستم اقتصاد ملی ، حقوق بیمه دارای بایسته ها و الزاماتی است که تقریباً در تمام نظامهای حقوقی جهان پذیرفته شده است و به صورت اصول حاکم بر نظام بیمه اعمال می شوند :
بند اول : اصل حسن نیت
یکی از اصول مشترک در بیمه های داخلی و بین المللی که اصلی خطیر و تعیین کننده در بیمه می باشد ، اصل حسن نیت است . بنابر تعریف کلی که از حسن نیت ارائه داده اند ؛ این مفهوم عبارتست از : « رفتار حاکی از اعتقاد یا اراده رعایت قواعد حقوقی که سبب می شود ذینفع از خشونت قانون دور بماند »

مدیر سایت