مدل ادوینسون و مالون و دارایی های نامشهود


Widget not in any sidebars
شکل 2-9- مدل سرمایه های فکری بنتیس (سال 1998)
2-1-2-8- مدل لین
لین در سال 1999 سرمایه های فکری را تحت عنوان ایده های ارزشمند و توانایی برای نوآور بودن تعریف نمود. تجربه نشان داده است که این دو فاکتور در صورت پژوهشگر شدن جزء مهم ترین فاکتورهایی هستند که آینده یک سازمان را تضمین می کند وی سرمایه های فکری را متشکل از سه جزء سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه مشتری (ارتباطات) دانسته است.
شکل 2-10- مدل سرمایه فکری لین (سال 1999)
2-1-3- ابعاد سرمایه های فکری بر اساس مدل های ارائه شده :
2-1-3-1- ابعاد سرمایه فکری بر اساس مدل ادوینسون و مالون
این دو پژوهشگر اجزاء متشکله سرمایه های فکری را این گونه تعریف کرده اند:
سرمایه انسانی: به میزان ارزش، مهارت ها و تجاربی که افراد در سازمان ها دارا می باشند، اطلاق می گردد.
سرمایه ساختاری: شامل فرهنگ، توانمندی ها، سخت افزارها و نرم افزارهای حامی سرمایه انسانی می باشد.
سرمایه مشتری: در ارزش ارتباطات سازمان با مشتریانشان نمایانگر می شود.
سرمایه سازمانی: شامل فلسفه سازمانی و سیستم هایی برای بالا بردن قدرت نفوذ و توانمندی های سازمانی است.
سرمایه نوآوری: شامل دارایی های معنوی است که توسط قوانین حمایت از حقوق مالکیت معنوی شامل کپی رایت، نام تجاری و دارایی های نامشهود مورد پشتیبانی قرار می گیرد.
سرمایه فرآیندی: شامل تکنیک ها، شیوه ها و برنامه هایی است، که مواردیی مانند تحویل محصول یا خدمات را تسهیل می کند.
2-1-3-2- ابعاد سرمایه فکری بر اساس مدل بروکینگ
بروکینگ تلاش ها و تحقیقات ادوینسون و مالون را برای تعریف سرمایه فکری در نظر گرفت و چهار بعد مجزا در زمینه سرمایه فکری معرفی کرد که عبارت اند از:
1- دارایی بازار: به دارایی های بالقوه ایی اطلاق می شود که یک شرکت به خاطر نامشهودی های بازارگرایانه اش مانند تجاری ، مشتریان و کانال های توزیع دارا می باشد.
2- دارایی انسان محور: شامل میزان تخصص های گروهی، خلاقیت و حل مسائل، رهبری، مهارت ها و توانمندی های موجود در کارکنان یک شرکت می باشد.
3- زیرساخت ها: شامل تکنولوژی ها، متدولوژی ها و کلیه فرآیندهایی است که باعث می شود صحت کیفیت و ایمنی در سازمان حفظ شود.
4- مالکیت معنوی : شامل دانش فنی، بازارهای تجاری و کسب و کار، کپی رایت، حقوق مربوط به طرح های گوناگون و نشانه های تجاری است.
2-1-3-3- ابعاد سرمایه فکری بر اساس مدل روس و همکاران
روس و همکارانش سرمایه انسانی و سرمایه ساختاری را از سرمایه فکری انشعاب داده و این ابعاد را نماینده منابع شعور و بدون شعور دانستند که بالطبع هر کدام شیوه های مدیریتی متفاوتی را طلب می کند. این پژوهشگران سرمایه ارتباطی را به عنوان بخشی از سرمایه ساختاری در نظر گرفته است. روس و همکاران در سال 1997 سرمایه انسانی را به شایستگی، نگرش و چالاکی فکری تقسیم کردند.
شایستگی: شامل دانش فردی کارکنان، مهارت ها، استعدادها و دانش فنی آن هاست.
نگرش: نشان دهنده ارزشی است که نتیجه نوع رفتار کارکنان در محل کار بوده و تحت تاثیر انگیزش، رفتارها و رهبری است.
چالاکی فکری: شامل نوآوری کارکنان، توانایی انطباق با شرایط و قابلیت استفاده از دانش از یک مفهوم و زمینه به مفهوم و زمینه دیگر است.
از سوی دیگر سرمایه ساختاری شامل اجزای زیر است:

Author: مدیر سایت