مقاله رایگان درباره روش های آموزش ضمن خدمت کارکنان و آموزش ضمن خدمت کارکنان

مقاله رایگان درباره روش های آموزش ضمن خدمت کارکنان و آموزش ضمن خدمت کارکنان


Widget not in any sidebars

جهت حصول اطمینان از حفظ ، سطح شایستگی و کارایی حرفه ای پرسنل در طول مدت اشتغال و روزآمد بودن اطلاعات کارکنان ، آموزشهای زیر لازم است. انواع عمده آموزش های ضمن خدمت پرسنل عبارتند از:
الف) آموزش هایی به منظور رفع کاستی های کارکنان جدید و آموزش های تخصص تکمیلی برای کارکنانی که اخیرا ارتقا یافته اند.
ب) آموزش های منظور در جهت به روز نمودن اطلاعات کارکنان در زمینه پدیده های نوین در رشته های تخصصی مربوطه.
ج) تعلیم روش های آموزشی که لازمه توفیق در اجرای کار است( شعبانعلی فمی ،1383).
در ایران به منظور آموزش ضمن خدمت کارکنان از روش های مختلف استفاده می شود. برخی از روش های معمول عبارتند از:
کارگاه آموزشی: کارگاه های آموزشی به دوره های آموزشی کوتاه مدت ضمن خدمت گفته می شود که به صورت کاربردی با مشارکت فعال فراگیران برگزار می شود.
سمینار: عبارت از گرد همایی علمی پیرامون رشته های علمی خاص است که از طرف اساتید ، محققان ، کارشناسان و دانشجویان برگزار می گردد. به طور کلی سمینارها بر حسب محدوده جغرافیایی ، حجم کارها ، گستردگی موضوعات و تعداد مدعوین ممکن است استانی ، منطقه ای ، ملی و بین المللی باشند. یکی از شیوه های گسترش و بالا بردن مهارت علمی ، برگزاری سمینارهای آموزشی کوتاه مدت است.
آموزش مکاتبه ای: زمانی که آموزش به صورت حضوری در کلاس به هر علتی امکان پذیر نباشد و یا برگزاری دوره های آموزشی در نقاطی از کشور عملی نباشد ، روش آموزش مکاتبه ای جایگزین روش عادی و معمولی می شود(سوان سون ، 1370). در این روش رابطه بین فراگیران و آموزشگران از طریق نامه نگاری است ، فراگیران مطالب زیادی را به صورت مقاله یا کتاب از آموزش دهنده دریافت می کنند و پس از مطالعه از طریق امتحان شفاهی یا کتبی که ارزشیابی می شود ، میزان پیشرفت فراگیران سنجیده می شود.
آموزش پودمانی: به منظور نظام دهی به ساختار آموزش های کوتاه مدت کارکنان و بهره گیری از این آموزش ها در عرصه فعالیت های سازمانی، مقوله استانداردسازی دوره های آموزشی به صورت آموزش های پودمانی (شغلی) به مثابه یک ضرورت جدی مورد توجه قرارگرفته است(حجازی ،1375).

شکل(2-2) انواع آموزش ضمن خدمت
2-20- روش های آموزش ضمن خدمت کارکنان
روش های آموزش ضمن خدمت به دو دسته اصلی گروهی و فردی تقسیم می گردد:
روش های آموزش گروهی:
الف) کنفرانس: کنفرانس جلسه گروهی است متشکل از افرادی که نماینده سازمانهای متبوع خود هستند در برخی زمینه ها از علایق و منافع مشترکی برخوردارندو هدف آن جمع آوری اطلاعات و بحث و رسیدن ب راه حل منطقی می باشد. کنفرانس جنبه عمومی بیشتری نسبت به سمینار دارد.
ب) سمپوزیوم: سمپوزیوم در واقع شیوه ای است که در آن افراد دور هم جمع می شوند و به بحث ها و سخنرانیهای گروهی کوچک در خصوص موضوعی خاص گوش فرا می دهند و سپس به پرسش از گروه کوچک سخنرانان می پردازند.
ج) سمینار: عبارت است یک جلسه گروهی متشکل از چند نفر که دور هم جمع می شوند تا موضوعی را تحت هدایت یک یا چند متخصص مورد بررسی قرار دهند. در اینگونه جلسات معمولا مسئله خاصی شناسایی و مورد بحث قرار می گیرد و این این مباحث برگرفته از یافته های پژوهشی است.
د) فوزیوم: جلسه ای است که با بحث یا ایراد مقدمه ای درباره موضوع مورد نظر به وسیله یک نفر سخنران آغاز می شود. سپس شرکت کنندگان به سوال یا اظهار نظر درباره موضوع مورد بحث می پردازند.
ه) روش کارگاهی: در این روش، یک سخنران با هیاتی خاص عقاید و نظریاتی را به گروه ارائه می دهد. سپس جلسه به گروههای کوچکتر تقسیم می شود تا افراد درباره آنچه مدرس کارگاه آموزشی مطرح نموده به بحث و بررسی بپردازند. هر گروه فرعی رئیس و منشی خود را انتخاب کرده ، بحث در خصوص موضوع را دنبال می کند.
و) قضایای اداری: روشی است که در آن بر اساس یک موقعیت حقیقی یا فرضی ، پایه ای برای بحث ، تجزیه و تحلیل و حل مشکل به وجود می آید نظرات شرکت کنندگان درباره موضوع مطرح شده بیان می شود و شرکت کنندگان ضمن آگاهی از نظریات و تجارب یکدیگر راه حل معینی برای مشکل به دست می آورند.
ز) روش تحریک مغزی: در این روش برایجاد خلاقیت فکری و فعال بودن ذهن شرکت کنندگان تاکید می شود. ابتدا رهبر جلسه مشکل و مساله پیچیده ای را به افراد ارائه می دهد و افراد باید نظریات خود را درباره آن بیان نمایند و در نهایت این نظریات توسط رهبر جلسه بررسی می گردند.

مدیر سایت