مقاله رایگان درباره کنوانسیون سازمان ملل متحد و کنوانسیون حقوق دریاها

Arrows aiming circle on the blackboard.

واژه های کلیدی: مرزهای هوایی،نقش و کارکرد مرزهوایی، مناسبات ژئوپلیتیک، جمهوری اسلامی ایران.
1-12 محدودیتهای تحقیق: [do_widget id=kl-erq-2]
در این پایان نامه فقط به مطالعه مرزهای هوایی ایران اشاره شده است.
فصل دوم مبانی نظری تحقیق
2-1 مقدمه:
مرز به خط فاصل میان دو کشور گفته می‌شود .بر اساس تعریف آخرین حد قلمرو زمینی، دریایی، هوایی و تحت الارضی (زیرزمینی) هر کشور را مرز آن کشور می‌گویندمرز مهمترین عامل تشخیص و جدایی یک کشور از کشور همسایه‌است.
خط مرزی، خطی اعتباری و قراردادی است که به منظور تحدید حدود یک کشور روی زمین و اسناد مرزی مشخص می‌شود.خطوط مرزی میان کشورها گاهی به وسیله عوارض طبیعی مانند خط القعرها و خط الراس‌ها و گاهی با استفاده از خطوط فرضی و قراردادی (مانند بخش عمده‌ای از مرز میان کانادا و آمریکا که منطبق بر مدار ۴۹ درجه می‌باشد) تعیین و توافق شده‌است.
2-2 مبانی نظری:
در سالیان گذشته به کرات از سوی سازمان های بین المللی نظیر یاتا در خصوص رفع موانع پروازی و ایجاد مسیرهای هوایی موازی و منعطف تذکراتی داده شده بود ولی متاسفانه اقدام جدی در این خصوص صورت نگرفته که در نتیجه بعد از باز شدن منطقه اطلاعات پروازی عراق و نیز اقدامات انجام شده از سوی کشورهای شمالی ایران الگوی پروازی شرکتهای هواپیمایی در منطقه دستخوش تغییراتی شده و این در حالی است که در صورت عدم برنامه ریزی در این خصوص، کشور در سال های آتی ضررهای جبران ناپذیری را متحمل خواهد گردید. موارد اشاره شده و مواردی از این دست هشدارهایی است که ما را ملزم می سازد تا با انجام مطالعات راهبردی در صنعت حمل و نقل هوایی ضمن تعیین چشم انداز و ماموریت کلان صنعت، مسیر دستیابی به اهداف را تعیین و با مشخص نمودن مسئولیتها و وظایف عناصر درگیر در بخش های مختلف از فرصت های موجود حداکثر استفاده را ببریم. از این حیث این پایان نامه و مطالعاتی از این دست از زاویه نگاه استراتژیک به صنعت نگریسته و سعی دارد تا راهکارهای استراتژیک را پیش روی صنعت قرار دهد از اهمیت بالایی برخوردار میگردند.
2-3 انواع خطوط مرزی زمینی
مرزهای قبل از سکونت: بعضی از مرزها در نواحی خالی از سکنه و قبل از استقرار اجتماعات انسانی ترسیم شده‌اند و مردمی به تدریج در کنار این‌گونه مرزها سکونت یافته‌اند، توانسته‌اند زندگی خود را با مرز تطبیق دهند و امروزه با مشکل مواجه نیستند. به این گونه مرزها، مرز پیشتازگفته می‌شود. این مرزها از آنجا که قبل از اسکان جمعیت کشیده می‌شوند باعث تطبیق انسان‌ها با مرز می‌شوند و از این نظر جزء مرزهای خوب می‌باشند.
مرزهای تطبیقی: مرزهای هستند که بصورت دقیق دو گروه انسانی دارای فرهنگ، زبان و.. متفاوت را از یکدیگر جدا می‌کنند مانند مرز هندوستان و پاکستان.
مرز تحمیلی: به مرزهای سیاسی که با حدود نواحی قومیت، زبان، مذهب و فرهنگ کشورها هماهنگ نیست؛ مرز تحمیلی گفته می‌شود. این مرزها افراد یک ملت یا گروه نژادی را از هم جدا می‌سازد و باعث می‌شود که بخشی از یک قوم در یک کشور و بخش دیگر آن در کشورهای همسایه قرار گیرد. در شکل‌گیری این مرزهای سیاست‌های بین‌المللی تأثیرگذار هستند؛ این مرزها معمولاً زمینه تنش و ناآرامی را فراهم می‌کنند.
مرزهای متروکه: مرزهایی هستند که در گذشته به عنوان مرز از آنها استفاده می‌شده‌است ولی در حال حاضر این اعتبار خود را از دست داده‌اند مثل مرز بین آلمان غربی و شرقی.
مرز طبیعی:رود، کوه، بیابان، باتلاق و کویرمی‌توانند مرز بین کشورها باشند. رشته‌کوه‌هایی مانند آلپ، هیمالیا، آند، پیرنه و آراراتار مهم‌ترین کوه‌های مرزی هستند. این کوه‌ها عموماً مرتفع هستند، غیرقابل عبورند و از نظر نظامی اهمیت دارند. دریاها، دریاچه ها، رودخانه‌ها و آبراه‌ هایی که میان دو یا چند کشور قرار دارند؛ نیز می‌توانند مرز به شمار آیند.
مرز غیرطبیعی: برای تعیین مرزهای بین‌المللی در جاهایی که پدیده‌های طبیعی مشخص وجود ندارد، از خطوط نصف‌النهار، مداریا خطوط مستقیم استفاده می‌شود که دارای شکل تقریباً منطقی هستند و به همین دلیل مرزهای هندسی نامیده می‌شوند.
2-4 خطوط مرزی دریایی
هر کشوری که به آبهای آزاد دسترسی دارد، لاجرم دارای مرز دریایی است. مجمع الجزایر ها مانند [[فیلیپین]] و برخی از کشورهای جزیره ای مانند ]ایسلند[ ، صرفا دارای مرز دریایی می‌باشند.
از نظر حقوقی، قوانین حاکم بر آبهای ساحلی با قوانین حاکم بر خاک یک کشور متفاوت است. در بخشی از آبهای ساحلی که به آبهای سرزمینی معروفند و در داخل مرز دریایی هرکشور جای می‌گیرند، کلیه حقوق آبها و عمق دریاها متعلق به کشور مربوطه بوده ولی حق عبور بی ضرر کشتی‌های سایر کشورها به رسمیت شناخته می‌شود. همچنین در بعضی مناطق دریایی مثل منطقه انحصاری-اقتصادی یا فلات قاره، کشور ساحلی تنها از بخشی از حقوق برخوردار است مانند استفاده از منابع زیر بستر دریا یا اکتشاف و استخراج نفت یا ماهیگیری در این مناطق کشتیرانی سایر کشورها آزاد است.
بر اساس مقررات حقوق بین الملل از جمله کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریا و کنوانسیون ژنو راجع به دریای سرزمینی و منطقه نظارت، مرز دریای سرزمینی، معمولاً به خط فرضی ای گفته می‌شود که فاصله‌ای برابر با حداکثر دوازده مایل دریایی (هر مایل دریایی امروزه معادل دقیقا ۱۸۵۲ متر تعریف می‌شود) از خط مبداء ساحل هر کشور
دارد. این مرز برای منطقه نظارات ۲۴ مایل و برای مناطق فلات قاره و انحصاری اقتصادی ۲۰۰ مایل است. خط مبداء معمولا خط [[ساحل]] در پایین‌ترین حالت جزر در فصل بهار است که به خط مبدا عادی نیز شهرت دارد.
اما در بسیاری از موارد تعیین حد جزر به دلیل دندانه دار و مضرس بودن ساحل امکان پذیر نیست. به همین دلیل بسیاری از کشور ها (مانند ایران، نروژ، چین و…) اقدام به ترسیم خطوط مبدا مستقیم می کنند. در این روش پیشرفته ترین برآمدگی های ساحلی توسط خطوط مستقیم به هم متصل می شوند، به این ترتیب آب های پشت خط مبدا تحت نظام آب های داخلی کشور ساحلی قرار می گیرند.
در بخشهایی از دریا که عرض دریا کمتر از حد لازم است، برای تعیین مرز دریای سرزمینی خط منصف، ملاک عمل خواهد بود. اما بر اساس بند ۱ مواد ۸۳ و ۷۴ کنوانسیون حقوق دریاها (مونته گو بی ۱۹۸۴) تحدید مرزها در مناطق انحصاری-اقتصادی و فلات قاره «اصل انصاف» است. همچنین در نزدیکی مرز خشکی دو کشور، خط عمود بر ساحل (خط میانه)، مرز دریایی دو کشور را تشکیل می‌دهد.
قانون هواپیمایی کشوری:
ماده 1- منظور از هواپیما که در این قانون ذکر می‌شود وسیله نقلیه‌ای است که بتواند در نتیجه عکس‌العمل هوا خود را در فضا نگاهدارد.
ماده 2- این قانون مربوط به هواپیماهای کشوری است و شامل هواپیماهای نظامی نمی‌باشد.