منابع پایان نامه ارشد با موضوع کیفیت گزارشگری مالی و استقلال هیئت مدیره

منابع پایان نامه ارشد با موضوع کیفیت گزارشگری مالی و استقلال هیئت مدیره

کمیتههای هیئت مدیره
Widget not in any sidebars

هیئت مدیره در راستای انجام وظایف خود میبایست کمیتههایی تخصصی ایجاد کند که ازجمله آنها میتوان به سه کمیته تخصصی کمیته حسابرسی، کمیته پاداش و کمیته مدیریت ریسک اشاره نمود.
کمیته حسابرسی
قابلیت اعتماد فرآیند گزارشگری مالی مستلزم سلامت فرآیند حسابرسی است. کمیتههای حسابرسی مسئول پیشنهاد انتخاب حسابرسی مستقل به هیئت مدیره، اطمینان بخشی در خصوص سلامت و کیفیت رویههای حسابداری و کنترل داخلی و نظارت بر استقلال حسابرسان مستقل هستند. شواهد تجربی عموماً از تأثیر کمیته حسابرسی مستقل برکیفیت گزارشگری مالی و کیفیت سود پشتیبانی میکند، به عنوان نمونه کارسل ودینل (2001) رابطه مستقیم میان کمیته حسابرسی مستقل و کیفیت گزارشگری مالی را مستند کردهاند. همچنین زی و همکاران (2003) رابطه معکوس میان مدیریت سود و استقلال کمیته حسابرسی گزارش کردهاند؛ بعلاوه وجود کمیته انتصابات مستقل نیز بر اثربخشی هیئت مدیره و توانایی نظارت بر مدیران اجرایی تأثیر بسزایی دارد؛ زیرا نفوذ مدیریت برای انتصاب اعضای جدید ، هیئت مدیره را محدود میکند. در مواردی که کمیته حسابرسی و هیئتمدیره مستقل بر عملکرد مدیران اجرایی نظارت دارند، اختیارات مدیران اجرایی در زمینه مدیریت سود محدود میشود و انگیزههای مدیران را برای اعمال راهبردهای مدیریت سود متهورانه در فرآیند گزارشگری مالی کاهش میدهد. بنابراین انتظار میرود که مدیریت سود کمتر اتفاق افتد و انعکاس اثر سود حسابداری در قیمت سهام ،متناسب با استقلال هیئت مدیره و کمیته حسابرسی افزایش یابد.
کمیته پاداش
این کمیته وظیفه دارد تا دستمزدها و پاداشهای اعضای هیئت مدیره و مدیریتارشد را با توجه به منافع سهامداران تعیین نماید. زمانی که سیستم آنگلوساکسون آمریکا بیان داشت که باید برای همسویی منافع مدیران و مالکان پاداشهایی برای آنها درنظر گرفته شود، ابتدا پاداشها براساس عملکرد (سود) شرکت درنظر گرفته شد. این موضوع حتی اگر باعث دستکاری سود توسط مدیریت نشود ،باعث دید کوتاهمدت مدیران میشود و در بلندمدت سهامداران متضرر خواهند شد. پس از آنکه برنامهریزی بلندمدت پاداش مطرح گردید،
این برنامه ها اگرچه باعث دید بلندمدت مدیران میشود ولی پیچیدگی آن باعث میشود تا روابط بین اینگونه پاداشها و عملکرد مدیران نامشخص بماند. کما اینکه در بسیاری از شرکتهایی که دچار بحران شدند مدیران از اختیار خرید سهام زیادی برخوردار بودند و زمانیکه از شرکت خارج میشدند پاداشهای زیادی را به خود اختصاص میدادند که به “خداحافظی طلایی” معروف شده بود. در زمان سقوط انرون میزان اختیار خریدهای مدیران در حدود 96 میلیون سهم (13% سهام عادی) بود. دو نکته مهم قابل اشاره است: اولا، اختیار خریدها اکثراً به ضرر شرکت نیست و کم هزینهترین راه پاداش مدیران است تا اینکه کاهنده حقوق صاحبان سهام باشد. دوما، در قضیه انرون مشخص شد که زیادبودن تعداد اختیار خریدها باعث افزایش انگیزه در دستکاری سود شده بود. مشخص شده است که مدیران ارشد انگیزه زیادی در بالابردن قیمت سهام برای استفاده از اختیار خریدها دارند (کارسل و دانیل،2001).
در مرحله بعد با بهبود حاکمیت شرکتها کمیتهای ایجاد گردید که مهمترین وظیفه آن تعیین سیاستها
و روشهای پاداش مدیران و درنهایت تعیین میزان پاداش مدیران براساس عملکرد آنها میباشد. مسئله مهم زیادبودن پاداش مدیران نمیباشد بلکه پیداکردن رابطه بین عملکرد مدیران و میزان پاداش میباشد.
کمیته مدیریت ریسک
کمیته مدیریت ریسک مسئول نظارت بر اقدامات مدیریت در زمینه مدیریت ریسک بازار، نقدینگی، عملیاتی، رعایت، حسن شهرت و سایر ریسکهای شرکت است. این کمیته بخش مهمی از چارچوب ریسک و راهبری شرکتی را تشکیل میدهد. هدف کمیته کمک همه جانبه به مدیریت برای دستیابی به اهداف هماهنگ با برنامه راهبردی شرکت است. این کمیته مناسببودن چارچوب مدیریت ریسک گروه را ارزیابی نموده و نتایج را به هیئت مدیره گزارش میکند.
کمیته مدیریت ریسک وظایف زیر را برعهده دارد:
بر اثربخشی فرآیِند کسب اطمینان از رعایت قوانین و مقررات مربوطه نظارت میکند.
رویهها و خطمشیهای مدیریت ریسک را مورد بررسی قرار میدهد.
مناسببودن چارچوب مدیریت ریسک را بررسی میکند.
موارد مواجهه با ریسکهای با اهمیت و موارد جدی عدم رعایت را به مدیریت گزارش میکند.
بر هدایت منابع مناسب در جهت زمینههای پرریسک نظارت میکند.
میزان رعایت سایر خطمشیها، رهنمودها و رویههای مربوطه را ارزیابی میکند.
وضعیت اقتصادی، کفایت و اثربخشی بکارگیری منابع را ارزیابی مینماید.
فرآیند مدیریتی شناسایی ریسکهای با اهمیت و موارد خطر را بررسی میکند.
کفایت اطلاعات مدیریتی و ساختارهای کنترل داخلی را مورد بررسی و ارزیابی قرار میدهد.
بر کفایت مدیریت ریسک مرتبط با راهبری شرکتی نظارت میکند.

بر حفظ کنترلهای مناسب در مقابل تضاد منافع و تقلبها نظارت میکند.
تغییرات چارچوب مدیریت ریسک را که بیان کننده انتظارات و مسئولیتهای داخلی در مورد مدیریت ریسک است مورد بررسی قرار میدهد.

مدیر سایت