منابع پایان نامه ارشد درباره پرداخت حق بیمه و جبران خسارت

خطر در بیمه عنصر اساسی است. زیرا اصولاً پیدایش بیمه به جهت خطراتی است که متوجه انسان یا اموال بوده و خواهد بود. بدون خطر بیمه مفهوم وجودی خود را از دست می‌دهد. در جامعه‌ای که خطر وجود نداشته باشد بیمه نیز وجود نخواهد داشت. زیرا نیازی به وجود آن نیست.
خطر مورد بیمه باید محتمل الوقوع باشد. بنابراین هر واقعه و امری که احتمالی نباشد یعنی یا محال باشد یا خطر قطعی باشد از دایره شمول خطر خارج است. در نتیجه حادثه یا امری که وقوع آن قطعی است خطر نمی‌باشد مثل باریدن برف در قطب.
Widget not in any sidebars

اگر وقوع حادثه حتمی باشد. شرکت بیمه چون خسارت را حتمی می‌داند اقدام به بیمه کردن آن نمی‌کند و اگر هم حاضر به بیمه کردن چنین حادثه‌ای شود، هزینه بیمه (حق بیمه) بسیار بالا خواهد بود که برای بیمه‌گذار نیز اخذ چنین بیمه‌ای مقرون به صرفه نیست. اگر وقوع خطر در اختیار یکی از متعاقدین باشد، محتمل الوقوع نیست و قابل بیمه شدن نمی‌باشد. در بیمه عمر به شرط فوت، خطر مورد بیمه مرگ بیمه شده نیست. زیرا مرگ، حادثه‌ای حتمی‌الوقوع است، بلکه خطر مورد بیمه طول مدت عمر است که نامعلوم می‌باشد. اگر وقوع خطر غیرممکن و نادر باشد و در گذشته نظایر آن اتفاق نیفتاده باشد، چون نمی‌توان با حساب احتمالات حق بیمه متناسب با آن را تعیین نمود قابل بیمه شدن نمی‌باشد.
خطرهای مورد بیمه باید پراکنده باشد. اگر تمام خطرهای پذیرفته شده توسط بیمه‌گر در یک محل متراکم باشد، قطعاً میزان تعهد بیمه‌گر یعنی خسارت پرداختی بیشتر از حق بیمه‌های دریافتی خواهد بود. بنابراین قبول بیمه هزار مغازه که در یک بازار قرار دارند و یا بیمه هزار واحد مسکونی که در یک مجموعه متمرکز واقع هستند خلاف مصلحت بیمه‌گر است. زیرا احتمال سرایت حریق در یک بازار یا در یک مجموعه مسکونی بسیار زیاد است. اگر خطر موضوع بیمه زلزله باشد قبول بیمه هزار واحد که در یک شهر واقع باشد نیز دور از مصلحت است چه، خطراتی مثل زلزله و توفان منطقه وسیعی را دربرمی‌گیرند. بنابراین این گونه خطرات که مخالف با اصل پراکندگی خطر می‌باشد قابل بیمه شدن نیستند یا اگر بیمه شوند حق بیمه‌های آنان گزاف است. این ضرب‌المثل معروف که انسان عاقل همه تخم‌مرغ‌های خود را در یک سبد نمی‌گذارد به صورت اصلی از طرف بیمه‌گران پذیرفته شده است.
خطرهای بیمه شده باید مشابه و هم شکل باشند تا بتوان آمار آنها را به طبقات مختلف ریسک تقسیم و آمار دقیق درباره هر طبقه جمع‌آوری کرد. برای آمارگیری به منظور استفاده از تجربیات گذشته، برای پیش‌بینی حق بیمه آینده و رعایت تساوی بیمه‌گذاران در پرداخت حق بیمه، تشابه خطرهای بیمه شده شرط اصلی به حساب می‌آید.
مبحث هفتم: اصل تعدد
وقتی مالی که قیمت معینی دارد با همان بها نزد چند شرکت بیمه، بیمه شود آن را «تعدد بیمه» می‌گویند.
طبق اصل جبران خسارت، که یکی از قواعد آمره عقود بیمه است، بیمه‌گذار نمی‌تواند بیش از خسارتی که به او وارد آمده است از بیمه‌گر یا بیمه‌گران دریافت نماید به عبارت دیگر بیمه نباید منجر به کسب سود برای او شود.
ماده 8 ق.ب در راستای اجرای این اصل عنوان می‌کند: «در صورتی که مالی بیمه شده باشد در مدتی که بیمه باقی است نمی‌توان همان مال را به نفع همان شخص و از همان خطر مجدداً بیمه نمود» بنابراین طبق مفاد این ماده برای این که تعدد بیمه تحقق پیدا کند 5 شرط باید موجود باشد:
تجاوز جمع مبالغ بیمه از ارزش واقعی
وحدت موضوع بیمه
وحدت خطر مورد بیمه
وحدت نفع
تقارن زمانی عقود بیمه
1 ـ تجاوز جمع مبالغ بیمه از ارزش واقعی:
در صورتی که جمع مبالغ بیمه شده در بیمه نامه‌های متعدد از ارزش واقعی موضوع بیمه تجاوز نکند تعدد بیمه محقق نمی‌شود. مانعی وجود ندارد که بیمه‌گذار برای شیء واحد به چند بیمه‌گر مراجعه و نزد هریک از آنها مقداری از ارزش شیء را بیمه نماید. به نحوی که مجموع ارزش بیمه‌نامه‌ها از ارزش واقعی شیء موضوع بیمه بیشتر نشود. چرا که این امر هیچ منافاتی با اصل جبران خسارت نخواهد داشت.
2 ـ وحدت موضوع بیمه:
برای تحقیق تعدد بیمه باید موضوع بیمه در بیمه‌نامه‌های صادره یکی باشد. اگر در یک بیمه نامه، کشتی، موضوع بیمه قرار گیرد و در بیمه‌نامه‌های دیگر محموله کشتی، چون موضوع بیمه در این بیمه‌نامه‌ها یکی نبوده تعدد بیمه تحقق نیافته است.
3 ـ وحدت خطر مورد بیمه:
اگر شیء واحد در مقابل خطرات متعدد به موجب بیمه‌نامه‌های جداگانه بیمه شود، به نحوی که هر بیمه‌نامه مختص به خطر جداگانه‌ای باشد. مثلاً: بیمه‌گذاری منزل خود را در مقابل خطر آتش‌سوزی بیمه می‌کند. سپس همان منزل را در مقابل خطر سیل و زلزله و سرقت، به موجب بیمه‌نامه‌های جداگانه، بیمه نماید. چون در هر یک از این بیمه‌نامه‌ها خطر خاصی مورد بیمه قرار گرفته بنابراین تعدد بیمه محقق نگردیده است.
4 ـ وحدت نفع:

Author: مدیر سایت