هیتمن و لذتی که در اشتباه بازی کردن آن وجود دارد

شاید همتون کم و بیش با هیتمن آشنا هستین. سری ای که در سال ۲۰۰۰ و با عرضه Hitman: Codename 47 به وسیله IO Interactive پا به صنعت ویدیو گیم گذاشت. آخرین نسخه سری هیتمن که همین پارسال عرضه شد، برگشت موفقی بود به دوران شکوه این سری. هیتمن به عنوان یه بازی مخفی کاری همیشه بازیکنان رو به حرفه ای گری و به کار گیری متدایی که کمتر شخصیت اصلی این سری رو در خطر بذارن تشویق می کنه، اما با این حال هیچ وقت اونا رو به تنها یه روش و روش خاص واسه رسیدن به اهداف شون محدود نمی کنه.

شاید واسه شمام در بین بازی کردن هیتمن پیش اومده که فقط بخش کوچیکی از برنامه هاتون درست از آب پیش نره و مجبور به ریلود کردن سیو تون شید. اما تا حالا شده که از شدت عصبانیت، قاتل خاموش بودن رو کنار بذارین و با هر سلاحی که به دست تون می رسه شروع کنین به لت و پار کردن دشمنان تون؟ در حالی که مردم بی گناه جیغ و فریاد میکشن و تلاش می کنن راهی واسه فرار پیدا کنن، نیروای امنیتی از در و دیوار واسه دستیگر کردن ۴۷ سرازیر می شن. باقی موندن در اینجور موقعیتی تنها وابسته به مهارت تون نیس، بلکه باید از شانس بالایی هم بهره مند باشین.

تلاش کنین واسه تنوع هم که شده یه بار هیتمن رو مهیج بازی کنین

تلاش کنین واسه تنوع هم که شده یه بار هیتمن رو مهیج بازی کنین. خودتون رو لو بدین تا نیروای امنیتی از همه جهات به شما حمله کنن. تنها مکان امنی که می تونین در اون پناه بگیرین جایی نیس جز توآلتا! شوخی نمی کنیم، واقعا اگه می خواین زنده بمونین، با سریع ترین سرعت ممکن خود رو به نزدیک ترین توآلت برسونین و اون جا پناه بگیرین.

اگه هیتمن رو به روش استانداردش بازی کرده باشین، شاید میدونید که یکی از عادی ترین روشای از پای در آوردن اهداف بازی کشاندن اونا به توالت و غافل گیر کردن شونه. اما نباید تواناییا دفاعی این اتاقکا رو دست کم بگیرین. به چه دلیل این قدر روی پناه گرفتن در توالتا اصرار داریم؟ هوش مصنوعی بازی به شکلی طراحی شده که نیروای امنیتی واسه از پای در اوردن ۴۷ تلاش می کنن ایشون رو دور بزنن و از همه جهات بهش حمله کنن. اما بیشتر توآلتا تنها یه در ورودی دارن.

این مورد فقط واسه هیتمن نیس، به صورت کلی محیطای بسته ای که تنها یه راه ورود و خروج دارن، یکی از بهترین جاها واسه سنگر گرفتن هستن. دشمنان سرشون رو پایین میندازن و وارد اتاقک می شن و بازیکنان می تونه خیلی راحت از اونا رو تک تک از پیش روی بردارن. توالتا، خصوصا آنایی که در هیتمن پیدا می شن هم یکی از بهترین نمونه های این فضاهای دفاعی ان. البته این اتاقکا واسه مخفی شدن هم مناسبند. باحال این جا هستش که توالتای مرحله پاریس هیتمن، درون خود یه کمد واسه مخفی شدن هم دارن. یعنی می تونین در مخفی بعضی وقتا در مخفی گاهتون مخفی شید! یاد فیلمی نمی افتید؟

بدیش اینه اپیزود دوم هیتمن، کمی عصمت توآلتا رو خدشه دار کرده. توآلتای این اپیزود شامل پنجره و یا بیشتر از یه راه ورود و خروجند و دیگه مکانای قابل اطمینانی واسه یه مقابله خونین به حساب نمی رن. با این حال بازم عمارت این اپیزود تنگناهایی داره که ۴۷ می تونه خیلی راحت در اونا سنگر بگیره و هر که رو که قصد نزدیک شدن داره رو لت و پار کنه و جون سالم به در ببره. این همه که از توالت و تنگناا گفتیم، واسه این بود که بدونین می تونین اصول مخفی کاری هیتمن رو ندیده بگیرین، در نقش یه قاتل دیوونه بازی کنین و ماموریت تون رو با موفقیت به پایان برسونین.

در واقع با جلب کردن توجه نیروای امنیتی به خود، بعد پناه بردن به یه سنگرگاه در اولین فرصت و مقاوت در برابر موج حملات دشمنان تون واسه بیست دقیقه، ماموریت شما از هر گونه خطری واسه ۴۷ خالی می شه. با خیال راحت از پناه گاه تون بیرون بی آیید، خیلی راحت در محل ماموریت تون قدم وردارین و با افتخار به آشوبی که به راه انداختین نگاه کنین. با وجود اون همه سلاحای جور وا جوری که می تونین در اول هر مرحله انتخاب کنین، این روش هدف دار راحت تر از اون چه که فکرش رو بکنین موفق می شه. واقعا از زمان عرضه اولین عنوان این سری، این تاکتیک خوب جواب میده! به حدی که دیگه واسه مراحلی که مخفی کاری در اونا سخت و سخته، به عنوان یه روش بازی به طور کامل استاندارد حساب می شه!

حتی بعضی از چالشای بازی هم شما رو به مقابله روبرو فرا می خونن. سرتون رو پایین بندازین، مستقیم به سمت هدف تون حرکت کنین، کارش رو بسازین و حالا در مقابل همه نیروای امنیتی موجود در حالی که قلب تون از استرس تند تند می تپد مقاومت کنین! شاید اینجور روش بازی ای پیش شمایی که با دید مخفی کاری به هیتمن نگاه می کنین ابدا جذاب نباشه، اما به اندازه ای هیجان این چگونگی بازی بالاست که فکر تکرار مراحل قبلی بدین شکل به سرتون میزنه!

در واقع هنگام بازی کردن هیتمن به شکل عنوانی مهیج، با صحنه هایی روبرو میشین که شما رو به خنده واخواهند داشت. دنیای هیتمن رو تصور کنین، دنیاییه رئال، جدی و سخت. هر کدوم از نیروای امنیتی، از آسونترین گاردا گرفته تا محافظای شخصی با طراحی پر ابهت شون مثل دیواری به نظر می رسن که راه ۴۷ رو واسه رسیدن به هدفش سد کردن.

اما کافیه یه بار هم که شده هیتمن رو مهیج بازی کنین تا ابهت دنیای این سری دود شه و به هوا بره

اما کافیه یه بار هم که شده هیتمن رو مهیج بازی کنین تا ابهت دنیای این سری دود شه و به هوا بره! هر نیرویی، حتی گارد خاص مانند احمقا به سمت ۴۷ حمله میارن. در تنگنایی مثل توالتا مخفی شید، تک تک دشمنان تون آخر تلاش شون رو می کنن تا از همون یه در ورودی به شما حمله کنن و تنها کاری که بازیکن باید بکنه شلیک چند گلوله به اونا هستش. چپ و راست روی زمین افتند، از کنار اجساد رفیقان شون میگذرن، بدون اینکه حتی فکر تعویض روش هدف دار به ذهن مصنوعی شون خطور کنه! در واقع هوش مصنوعی هیتمن واسه مقابله با بازیکن در این شرایط به شکلی طراحی شده که سرنوشتی جز شکست در انتظارش نیس.

یه مدت پس از این که همه نیروای امنیتی رو از سر راه تون برداشتید، بقیه مردم رفتار عادی شون رو از سر می گیرن. گویی مواجه شدن با اینجور شرایطی بخشی از زندگی روزمره شونه! رفتار غیر عادی مردم به طور کامل با بقیه حماقتایی که از هوش مصنوعی بازی سر می زنه همخوانی داره. حالا که محیط بازی خالی از هر گونه مانع واسه ۴۷ شده، به هر روشی که دوست دارین می تونین ماموریت تون رو به پایان برسونین. با تبر و شمشیر به دنبال اهداف تون بی افتید و یا همه مهمات تون رو روی شون خالی کنین!

jpg

مهیج بازی کردن هیتمن، مشخص می کنه که در دنیای این بازی اعمالی که به ظاهر نادرست و غیرمعمول به نظر می رسن، به طور کامل قابل قبولند. می تونین لباس یه راهب مذهبی رو به تن کنین و در حالی که یه اهرم رو به دست دارین آزادانه در محیط بازی بچرخید، تا وقتی هم که آزار تون به کسی نرسیده به شما شک نمی کنن. سوال این جا هستش که استودیو IO تلاش کرده که این نکات غیر عادی رو از دید بازیکنان مخفی کنه و ناموفق بوده، یا اجازه داده که به نسخه پایانی بازی راه پیدا کنن تا بازیکنان بتونن با سو به کار گیری اونا، لحظاتی خوشحال کننده و باحال رو در دنیای خشک و جدی هیتمن تجربه کنن. شاید این استودیو ترجیح داده که با محدود کردن بازیکن به یه سری روش مشخص واسه انجام وظیفه شون، اجازه به اتمام رسوندن مراحل به هر شکلی که شده رو به اونا بده. در آخر کمی تنوع هم لازمه!

محدودیتا فقط تو ذهن بازیکن شکل می گیرن و واقعا روشی غلط واسه بازی کردن وجود نداره

در واقع میشه از سرسختانه ترین مکانیزمای هر بازی ای به شکلی خنده دار سو استفاده کرد. محدودیتا فقط تو ذهن بازیکن شکل می گیرن و واقعا روشی غلط واسه بازی کردن وجود نداره! امروزه، بازیا روشای مختلفی واسه بازی کردن پیش روی مخاطبین شون قرار میدن. می تونین واسه ایجاد رقابت خود رو به شکلای جور واجور محدود کنین و یا فارغ از هر چارچوبی، هر کاری که دلتون بخواد رو انجام بدین. حتی بعضی بازیا هستن که منتظر بازیکنان نمی مانند و خودشون صحنه هایی خنده دار ایجاد می کنن! مثلا در GTA و یا بازیای بتسدا، با صحنه های خنده داری رو به رو میشین که به دلیل مشکلات و باگای کوچیک هوش مصنوعی و یا موتور فیزیک پیش میان و خود بازیکن هیچ نقشی در اونا نداره!

شاید در عصری که بازیا روز به روز واقع گرایانه تر می شن، پوشش روشای غیر معمولی واسه به اتمام رسوندن بازیا واسه سازندگان سخت باشه. اما به عنوان یه ایراد به این مسئله نگاه نکنین، بلکه از اون مثل یه ویژگی بهره ببرین. اگه بازیا رو کمتر جدی بگیرین، لذتی که از اونا میبرین به مراتب بیشتر می شه. دفعه بعدی که هنگام هیتمن بازی کردن لو رفتید، بازی رو از سیو قبلی لود نکنین، با شرایط کنار بیایید و تلاش کنین هر طور که شده و به هر شکلی که واسه تون مقدوره بازی رو کلکشو بکنین. بدین شکل شما بازی رو نه به شکل نادرست و اشتباه، بلکه فقط به روش و سبکی دیگه به پایان رسیدین، روشی که شاید از راه عادی بسیار باحال تر باشه.

Author: edame

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *