پایان نامه رایگان درمورد فعالیت های ورزشی و تمرینات استقامتی

Arrows Leadership Concept

2ـ2ـ3ـ1 ثابتهای زمانی
Widget not in any sidebars

ثابت زمانی یک پارامتر برآورد شده توسط تابع نمایی مناسب بر حسب دادهها است. نمودار پاسخ VO2 پس از 4 ثابت زمانی (حدودا 120 ثانیه) به هدف میرسد. ثابت زمانی اول، زمان رسیدن به 63% کل اکسیژن مصرفی (از حالت پایه تا مرحله یکنواخت)، ثابت زمانی دوم، زمان رسیدن به 86% کل اکسیژن مصرفی، ثابت زمانی سوم، زمان رسیدن به 95% کل اکسیژن مصرفی و ثابت زمانی چهارم زمان رسیدن به 98% کل اکسیژن مصرفی است. شکل 2ـ2 ثابتهای زمانی نمودار پویایی اکسیژن مصرفی را نشان میدهد (76).
شکل 2ـ2 : ثابتهای زمانی نمودار اکسیژن مصرفی
2ـ2ـ3ـ2 مولفه آهسته
سازوکار مولفه آهسته هنوز به طور کامل شناخته نشده است. در ابتدا گفته شد که مولفه آهسته و افزایش لاکتات خون ارتباط قوی باهم دارند، اما اخیرا پذیرفته شده که تجمع لاکتات خون علت ایجاد مولفه آهسته نیست. اپی نفرین نیز یکی ازعوامل ایجاد مولفه آهسته بیان شده است، امامشخص شده که تاثیری روی پویایی اکسیژن مصرفی ندارد (76). گفته شده است که افزایش دمای عضله فعال نیز ممکن است در کاهش مولفه آهسته توسط اثر Q10 (اثر افزایش روی واکنش آنزیمهای کاتالاز) روی متابولیسم عضله و یا با کاهش کارآیی فسفوریلاسیون سهیم باشد (34،76). به هرحال هنوز علت اثر افزایش دما روی کاهش مولفه آهسته به طور کامل مشخص نیت. کاهش مولفه آهسته همچنین ممکن است بازتاب ثبات سریعتر هموستاز درون سلولی طی فعالیت اصلی به علت فراخوانی کمتر تارهای نوع ΙΙ باشد (34).
2ـ2ـ4 عوامل موثربرپویایی اکسیژن مصرفی
2 ـ2ـ4ـ1 سطح آمادگی
ورزشکاران استقامتی پویایی اکسیژن مصرفی سریع و کسر اکسیژن کمتری دارند.درحالیکه افراد مسن، بیتحرک و بیمار، پویایی اکسیژن خیلی پایینی دارند که منجر به خستگی سریع عضلانی در طی فعالیت سبک میشود. برای افزایش یکسان در سرعت متابولیسم بالاتر از مقدار استراحت، مقدار کسر اکسیژن تحمیل شده در ورزشکاران نخبه میتواند نسبت به افراد جوان بیتحرک 3 تا 4 بار و نسبت به افراد بیمار 6 تا 8 بار پایینتر باشد. ثابت زمانی پویایی اکسیژن مصرفی در افراد غیرفعال و بیمار، بزرگتر است و نشان میدهد که مرحلهی یکنواخت اکسیژن مصرفی در این افراد نسبت به ورزشکاران نخبه استقامتی، دیرتر حاصل میشود (76).
2ـ2ـ4ـ2 تمرین
پویایی اکسیژن مصرفی به دنبال اجرای تمرینات استقامتی، خیلی سریع افزایش مییابد. سازگاری های فیزیولوژیکی محیطی و مرکزی به تمرینات استقامتی در مجموع منجر به بهبود ظرفیت توزیع اکسیژن به عضلات اسکلتی و بهبود ظرفیت عضلات جهت استفاده از اکسیژن و در نتیجه بهبود اجراهای ورزشی می شود. پژوهشها در زمینه تاثیر تمرین استقامتی و اینتروال بر پویایی اکسیژن مصرفی نشان میدهند که سرعت وقوع ثابت زمانی فاز اولیه پاسخ اکسیژن مصرفی در فعالیتی با شدت متوسط پس از تمرینات استقامتی، هم در آزمودنی های تمرین نکرده و هم در افراد تمرین کرده افزایش مییابد و در نتیجه کاهش معناداری در ثابت زمانی مولفه اولیه و کسر اکسیژن پس از تمرین بوجود میآید. در مجموع، نتایج مطالعات طولی و مقطعی حاکی از آن است که افزایش آمادگی جسمانی منجر به تغییرات معناداری در پویایی اکسیژن مصرفی ریوی، شامل تسریع پویایی مولفه اولیه و کاهش دامنه مولفه آهسته می شود و پویایی سریع تر اکسیژن مصرفی در میزان کار مشابه مقدار کسر اکسیژن را کاهش خواهد داد، بنابراین، از کاهش فسفوکراتین عضلانی جلوگیری می شود و تولید اسید لاکتیک کاهش می یابد. در فعالیت های ورزشی سنگین یا شدید نیز کاهش مولفه آهسته (کاهش مولفه آهسته هزینه متابولیکی فعالیت ورزشی را پایین می آورد) در میزان کار مشابه ، زمان رسیدن به خستگی را طولانی خواهد کرد (76) .
2ـ2ـ4ـ3 گرم کردن
گرم کردن یک عامل مداخلهگر در افزایش بالقوه اجرای فعالیتهای ورزشی ازطریق پاسخ پویایی اکسیژن مصرفی به تمرین است. گفته شده است که اگرشدت تمرینات گرم کردن، غلظت لاکتات خون را تقریبا 4-2 میلی مول افزایش دهد، باعث ایجاد تغییرات معناداری در پویایی اکسیژن مصرفی و افزایش اجرای ورزشی میشود. درحالی که، تمرینات گرم کردن خیلی شدید که زمان بازیافت کافی ندارد، به طوری که سطح لاکتات خون قبل ازمسابقه 6 میلی مول باشد، علی رغم اثرات مثبت روی پویایی اکسیژن مصرفی، اثرات زیانآوری براجرای ورزشی دارد. دراین وضعیت احتمالا سطح PCr بازسازی نشده ویا متابولیتهای مربوط بافرآیند خستگی (فسفات غیرآلی، هیدروژن و پتاسیم) افزایش مییابد که درنتیجه منجر به کاهش اجرای عضله میشود. سازگاریهای مطلوب تمرینات شدید مقدماتی بر پویایی اکسیژن مصرفی و کاهش مولفه آهسته هنوز کاملا مشخص نشده است. ولی تجمع محصولات فرعی از جمله اسیدلاکتیک ( تحریک اسیدوز متابولیکی) و افزایش جریان خون عضله موجب افزایش دسترسی آسان عضلات به اکسیژن میشود. همچنین نشان داده شده که تمرینات شدید گرم کردن، الگوی فراخوانی تارهای عضلانی طی فعالیت بعدی را با اثرات مثبت بر اجرا تغییر میدهد (35).
2ـ2ـ4ـ4 نوع فعالیت ورزشی
تفاوتهای فیزیولوژیکی و مکانیکی که بین دویدن و پدال زدن وجود دارد، بیانگر تفاوت در پویایی اکسیژن مصرفی است. تفاوت بین نوع تمرین در ابتدا مربوط به دامنه پاسخ است. دامنهی پاسخ مولفه سریع در دویدن نسبت به پدال زدن در هر شدتی از تمرین به طور معناداری بالاتر است (76). نتایج پؤوهشها نشان میدهد که مولفه آهسته به طور معنیداری در طی پدال زدن نسبت به دویدن بیشتر ا
ست (36). همچنین نتایج پژوهش هیل و همکارانش نشان داد که زمان رسیدن به VO2max و ثابت زمانی فاز اولیه در دویدن سریع تر از پدال زدن بود و دامنه فاز اولیه دویدن وقتی به طور مطلق بیان میشد، بیشتر و دامنه مولفه آهسته دویدن تقریبا 40 درصد کمتر بود (66). شاید در پدال زدن، گرفتن فرمان و حرکات چرخشی باعث خستگی ورزشکار، افزایش کارعضلانی و افزایش هزینهی انرژی طی انقباض ایزومتریک و افزایش مولفه آهسته میشود (76).
2ـ2ـ4ـ5 نوع انقباض( برونگرا و درونگرا)
پاسخ های اکسیژن مصرفی مشابه از لحاظ کیفی و متفاوت از لحاظ کمی در طی دویدن و رکاب زدن در آزمودنی های مشابه، تا حدودی نشان دهنده تفاوت های اساسی در روش انقباض عضلانی بین این دو نوع فعالیت ورزشی می باشد (76). هنگام دویدن 60% از زمان برداشتن گام در سرعتهای 23-12 کیلومتر بر ساعت در مرحلهی حمایت (تماس پا بازمین) صرف میشود. حدودا 34% از این زمان را انقباضهای برونگرا تشکیل میدهد. هزینه متابولیکی انقباض برونگرا به طورمعناداری از انقباض درون گرا کمتر است . از طرفی، بارگیری اولیه عضله طی انقباض برونگرا در دویدن باعث بهبود کارایی، طی انقباض برونگرای بعدی میشود. ممکن است تعداد زیاد انقباضات برونگرا در دویدن باعث حذف یا تاخیر در شروع خستگی و یا باعث کاهش فراخوانی واحدهای حرکتی نوع П در دویدن در مقایسه با دوچرخه سواری شود. نتایج پژوهشهای مختلف نشان میدهد که نوع انقباضات عضلانی به طور معناداری می تواند پویایی اکسیژن مصرفی را تحت تاثیر قرار دهد (36).
2ـ2ـ4ـ6 شدت فعالیت ورزشی
ـ در طول تمرین با شدت متوسط (زیرآستانه لاکتات)، نمودار پویایی اکسیژن مصرفی طبیعی خواهد بود. همه فازها در نمودار وجود دارند. به طور معمول مؤلفه آهسته بعد 2 تا 3 دقیقه در افراد سالم شروع میشود. حالت پایدار دراین شدت مشاهده می شود.
ـ در طول تمرین سنگین با شدت بالاتر از آستانه لاکتات یا بین آستانه لاکتات و CP، گلیکولیز بی هوازی بخش بزرگتری از کسر اکسیژن را بوجود می آورد. مؤلفه آهسته با کمی تأخیر بالاتر از پاسخ اولیه قرار میگیرد و دلیل آن می تواند ناشی از تأثیر لاکتات، کاتکولامین ها، دما، کار قلبی ریوی، کاهش قابلیت جفت شدن فسفات-اکسیژن و به کار گیری واحدهای حرکتی تند انقباض با با کارایی کمتر باشد.
ـ در طول تمرین خیلی سنگین با شدت تمرین بین CPو Vo2max ، مؤلفه آهسته اکسیژن مصرفی آنقدر افزایش می یابد تا به Vo2max برسد.
ـ در طول تمرین شدید و سخت (طاقت فرسا)، بالاتر از حداکثراکسیژن مصرفی در فاز 2 به دلیل رسیدن به واماندگی، تمرین متوقف می شود و مؤلفه آهسته را نخواهیم داشت (76).
شکل 2ـ3 پاسخ اکسیژن مصرفی به شدتهای مختلف فعالیت را نشان میدهد (76).
شکل 2ـ3 : تاثیر شدت فعالیت ورزشی بر پویایی اکسیژن مصرفی