پایان نامه کودکان مبتلا به ADHD و ADHD


Widget not in any sidebars

اغلب در موقعیت‌های نامناسب می‌دوند یا بالا و پایین می‌پرند (در بزرگ‌سالان ممکن است این رفتار محدود به احساس بی‌قراری شود).
اغلب برای بازی کردن یا شرکت آرام در فعالیت‌های لذت‌بخش ناتوان‌اند.
اغلب درحرکت‌اند به صورتی که انگار با موتوری رانده می‌شوند.
اغلب بیش‌ازاندازه صحبت می‌کنند.
اغلب بی‌اختیار قبل از این‌که سؤال تمام شود به آن پاسخ می‌دهند.
اغلب حرف دیگران را قطع می‌کنند یا بدون اجازه وارد می‌شوند.
B. چندین نشانه‌ی بی‌توجهی یا فزون‌کنشی/زودانگیختگی، قبل از 12 سالگی بروز می‌کنند.
C. چندین نشانه‌ی بی‌توجهی یا فزون‌کنشی/زودانگیختگی در دو موقعیت یا بیشتر دیده می‌شود (مانند خانه، مدرسه، کار یا در ارتباط با دوستان و بستگان).
D. شواهد آشکاری وجود دارد که نشان می‌دهد علائم با کارکرد اجتماعی، تحصیلی یا شغلی تداخل می‌کند یا آن‌ها را کاهش می‌دهد.
E. علائم منحصراً در طی دوره‌ی اسکیزوفرنی یا دیگر اختلال‌ها روان‌پریشی ظاهر نشوند و به‌وسیله‌ی دیگر اختلال‌ها روانی (مانند اختلال خلقی، اختلال اضطرابی، اختلال گسستی، اختلال شخصیت و مسمومیت یا علائم ترک مواد) نتوان آن‌ها را بهتر تبیین کرد.
تصریح کنید:
نوع ترکیبی: اگر ملاک‌های A1 (بی‌توجهی) و ملاک‌های A2 (فزون‌کنشی-زودانگیختگی) هر دو باهم در 6 ماه گذشته وجود داشته باشند.
نوع غالباً بی‌توجه: اگر ملاک‌های A1 (بی‌توجهی) برآورده شوند اما ملاک‌های A2 (فزون‌کنشی-زودانگیختگی) برای 6 ماه گذشته برآورده نشوند.
نوع غالباً فزون‌کنش/تکانش‌گر: اگر اما ملاک‌های A2 (فزون‌کنشی-زودانگیختگی) برآورده شوند اما ملاک‌های A1 (بی‌توجهی) برای 6 ماه گذشته برآورده نشوند.
تصریح شود:
در بهبودی نسبی: زمانی که ملاک‌های کامل قبلاً برآورده شده باشد اما در 6 ماه اخیر نشانگان کمتر از ملاک‌های کامل برای تشخیص باشند و نشانگان هنوز منجر به مشکلاتی در کارکرد شغلی، تحصیلی یا اجتماعی شوند.
تصریح شدت دوره‌ی کنونی:
خفیف: حتی اگر نشانه‌های معدودی افزون بر آنچه برای تشخیص لازم است وجود داشته باشد، فقط مشکلات کمی را در کارکرد اجتماعی یا شغلی ایجاد می‌کنند.
متوسط: نشانگان یا مشکلات کارکردی بین خفیف و شدید وجود دارند.
شدید: علاوه بر نشانگان لازم برای تشخیص، نشانگان زیاد دیگری نیز وجود دارند یا نشانگانی که به‌طور ویژه‌ای شدید هستند وجود دارند یا نشانگان منجر به مشکلات مشخصی در کارکرد اجتماعی یا شغلی شود (انجمن روان‌پزشکی امریکا، 2013).
ریختهای فرعی ADHD
یک جنبه‌ی مهم از جدیدترین تعریف‌های ADHD تصریح چندین ریخت فرعی متمایز از این اختلال است.
متداول‌ترین ریخت فرعی ADHD نوع ترکیبی (ADHD-CT) است. این گروه شامل حدود 50 تا 75 درصد همه‌ی افراد مبتلا به ADHD می‌باشد. این افراد علائم بی‌توجهی و فزون‌کنشی/ زودانگیختگی را باهم به‌طور کامل تجربه می‌کنند (رمزی و روشتین، 2015).
گروه دوم افراد مبتلا به ADHD نوع غالباً بی‌توجه (ADHD-PI) هستند. این گروه از افراد حدود 20 تا 30 درصد از مبتلایان به ADHD را شامل می‌شوند. حتی در افرادی که در ریخت فرعی ترکیبی‌قرار می‌گیرند، اغلب علائم بی‌توجهی است که منجر به مشکل می‌شود و بزرگ‌سالان را مجبور به مراجعه متخصص می‌کند (رمزی و روشتین، 2015). براون (2013) خاطرنشان می‌کند که یک باور غلط در مورد ADHD این است که شخص مبتلا، صرف‌نظر از کاری که انجام می‌دهد، دشواری‌هایی دائمی در کنش‌های اجرایی مانند، تمرکز بر کار و نگه‌داشتن مطالب در ذهنش دارد. او در رد این باور غلط بیان می‌کند که مشکلات کنش‌های اجرایی افراد ADHD وابسته به موقعیت است. او بیان می‌کند افراد ADHD در موقعیت‌ها و کارهایی که به آن تمایل و علاقه دارند مشکلات کنش‌های اجرایی که در موقعیت‌های دیگر دارند، نشان نمی‌دهند.
سومین و کم رایج‌ترین ریخت فرعی ADHD که به‌وسیله‌ی DSM-IV TR مشخص‌شده است نوع غالباً فزون‌کنش/تکانش‌گر (ADHD-PHI) است. کودکانی که در این طبقه قرار می‌گیرند مشکلاتی از فزون‌کنشی/زودانگیختگی بدون داشتن مشکلات بی‌توجهی را نشان می‌دهند(لاهی و همکاران،1994 به نقل از فریک و کیمونیس، 2008). آن چیز که اغلب به‌عنوان جوهر ADHD شناخته می‌شود، به‌ویژه در کودکی همین رفتارهای فزون‌کنشی/زودانگیختگی است. این ریخت فرعی شامل 15% کودکان مبتلا به ADHD را شامل می‌شود (رمزی و روشتین، 2015).

Author: مدیر سایت