چگونه خود را برای دنیای شغلی آینده آماده کنیم؟

با پیشرفت رو به رشد تکنولوژی خیلی از فرصتای شغلی از دست می رن و ماشینا کم کم جای نیروی کار انسانی رو می گیرن. حال سوال اینجاس چیجوری باید خود رو واسه حضور در دنیای شغلی آینده آماده کرد و عقب نیافتاد. بعضی باور دارن که یادگرفتن کدنویسی می تونه بهترین گزینه باشه.

البته درسته که علم کدنویسی چند دهه دیگه جزو ملزومات پیدا کردن شغل می شه اما باید در نظر داشت که دنیای شغلی آینده بیشتر براساس تفکر کامپیوتری و محاسباتی میشه تا داشتن مدرک علوم رایانه.

این مسئله معنیش اینه که اگه شما می خواین حضور موفقی در دنیای شغلی آینده داشته باشین و خیلی راحت کار پیدا کنین، باید یاد بگیرین که ماشینا چیجوری مشکلات رو حل می کنن.

این احتمال هست که در آینده ای نزدیک مجبور شید تیمی تشکیل شده از آدما یا رباتا رو مدیریت کنین. اینجوری نیاز دارین که پیچیدگیا و ریزه کاری رابطه آدم با تکنولوژی رو یاد بگیرین چون که این مسئله نیازمند مهارتای بسیار زیادیه. یکی از مهارتای اولیه اینه که از هوش مصنوعی نترسین.

ترس از هوش مصنوعی می تونه مشکل آفرین باشه

خیلی از کاربران باور دارن که هوش مصنوعی و رباتا در آینده، شغلای موجود رو قبضه می کنن و دیگه کاری واسه آدما باقی نمی مونه. حال اگه این اتفاق اتفاق بیفته هم داشتن اینجور باوری می تونه ضرر بسیاری بر روند ذهنی شما بزاره و موجب می شه که ناخوادآگاه از این محبث فاصله بگیرین. بدین شما شکل نمی تونی چیزایی در مورد ماشینا بیاموزید و ممکن اس موقعیت  های شغلی یا تواناییای مفیدی به دست نیارین.

ترس از هوش مصنوعی چیجوری به حضورتون در دنیای شغلی آینده ضرر می زنه

ً اگه قسمت آمیگدالای مغزتون فعال شه، شما رو به محافظه کاری می کشونه و شما دیگه نمی تونین به سرعت یا دقت یه کامپیوتر عمل کرده یا فکر کنین. ترس موجب می شه که فعالیت هیپوتالاموس مغز به مشکل بخوره و دیگه نتونه حالات و حافظه شما رو حفظ کنه.

ً هر تاثیر منفی روی ذهن شما، تاثیری منفی روی کارتون میذاره و قابلیتاتون رو محدود می سازه که این مسئله به طور قطعیت حرفه شما رو دچار مشکل می کنه.

البته باید در نظر داشته باشین که رباتا قسمت ناچیزی از فعالیتا رو پوشش میدن. رباتی که جواب تلفن شما رو میده نمی تونه جراحی کنه یا براتون چای بیاره. حتی پیچیده ترین هوش مصنوعی نمی تونه سوال ساده « این یه گربه س؟» رو جواب دهد. این در حالیه که یه کودک به آسونی سوال یاد شده رو جواب میده. پس هنوز جای امیدواری هست و شغلای بسیاری قراره واسه آدما بمونه.

چیجوری می تونیم تعامل با ماشینا رو بیاموزیم

مغز آدم پیچیده، درهم و پر از جزئیاته. واسه همینه که اسکن مغز سه بعدی یا مباحث عصب شناسی جور واجور هر روز مطالب جدیدی در این باره به ما می آموزد.

خیلی از تواناییا براساس شبکه عمیق و کامل ای از تفکرات انسانی مثل همدلی ساخته شدن. توانایی اراده کردن معتدلانه و ترکیب کردن اطلاعات پیچیده هم جزو همون توانایی هاست.

به خاطر همین بعیده که هوش مصنوعی بتونه در این بخش با آدما به مقابله بپردازه. شاید بهترین روش واسه حفظ با ارزشی خود در دنیای شغلی آینده، این باشه که بتونیم به «سوپر آدم» تبدیل شیم و تواناییای انسانی یا احساسی خود رو تقویت کنیم.

حال واسه تقویت این تواناییا سه راه کلی هست که می تونیم با کمک اونا از حضور خود در دنیای شغلی آینده اطمینان حاصل کنیم؛

۱- به احساساتمون بدونیم

اسکن مغز نشون میده که ما جوابای عاطفی خود رو براساس روند پیچیده الگو شناسی و تجربه انتخاب می کنیم. شاید این مسئله غیر ارادی به نظر بیاد اما این جور نیس و ما می تونیم به احساساتمون آگاه بوده و اونا رو بیشتر از قبل کنترل کرده یا حسایی خاص بسازیم.

۲- بعضی وقتا براساس حسمان اراده کردن کنیم

هوش مصنوعی با به کار گیری دیتا و اطلاعات موجود، الگوریتمای مختلفی تنظیم می کنه و  براساس اونا اراده کردن می کنه. از طرف دیگه ما آدما روش و نگاه نامحسوس، پیچیده و سطح بالایی داریم. اینجوری می تونیم بعضی وقتا به احساسمون هم توجه کنیم. شاید به نتیجه ای بسیار بهتر از یافته های هوش مصنوعی برسیم.

۳- منفی باف نباشیم و خوشبینانه برخورد کنیم 

خیلی از ما در محیط کار نمی تونیم با بقیه همکاری یا سازش کنیم. این مسئله از منفی بافی ما شکل میگیره چون که باور داریم همه چیز به ضرر ما تموم می شه. پس بهتره منفی بافی در این مسائل رو کنار بذاریم و خوشبینانه برخورد کنیم . بعضی وقتا بهتره همه صحبتا رو گوش کنیم تا اینکه مخاطبمان رو راضی کنیم.

Author: edame

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *